SORRY, I LIED! (UNREVISED EDITION!)

Chapter 3

                         *ELISEL*

Marahan kong hinaplos-haplos ang buhok ng anak ko na mahimbing ng natutulog. Nakaupo ako sa tabi nito sa gilid ng kama ko.

"Sleep tight baby. I love you!" I whispered softly in her ears after kissing her forehead. Halos umabot din ng dalawang oras ang byahe pabalik ng ancestral house mula airport-dahil inabot na kami ng traffic-kaya naman agad nang nakatulog si Elizandy.

Binuhat na nga lang ito ni Georgie paakyat ng kwarto ko sa second floor dahil sa sasakyan palang ay nakatulog na ito.

"She really misses you alot, girl. Imagine, kahapon lang kayo hindi nagkita but look what just happened at the airport? Sa sobrang pagkamiss niya sayo, she thought that she saw you kaya she accidentally bumped on that wicked woman. Tss! That bitch!"

Maingat ko munang hinalikan sa noo si Zandy at dahan-dahang bumaba sa kama, bago nilingon si Georgie nang marinig ang paghihimutok nito.

He's leaning at the door of my room while looking at Zandy with his crossed arms. Halata sa gwapong mukha nito ang pagkairita mula sa nangyari kanina.

Dahil tuloy sa reaksyon nito ay lalo akong nacurious kung ano ba talaga ang nangyari. If he's upset to something or worst to someone.

My curiosity kills me kaya naman hindi ko na napigilang magtanong rito. "Can you spill it out now George? Ano ba talagang nangyari kanina at parang ikaw pa ang mas nagagalit d'yan kesa sa'kin? You're making me worried again."

He turned his gaze to me from looking at my daughter after hearing my questions. Naka-cross arm parin ito together with his serious face. Para itong biglang naging tunay na lalaki sa paningin ko at naging maskulado from Georgie that I knew even in just a couple of minutes.

"You wouldn't believe what I had just witnessed at the airport Elisel! Kung ikaw siguro ang nakakita no'n, I'm definitely sure that you'll going to bring back Elizandy in L.A without a second thought. Even its a bad idea dahil marami ang magugulat at magtataka kapag bigla kayong umalis agad, especially him. Haisxt!" Napakunot-noo ako dahil sa sinabi nito. Gano'n ba talaga kaseryoso ang nangyari kanina para mapabalik kami sa L.A nang wala sa oras? And who is he referring to?

'Gosh! I'm so eager to know more details!'

Bahagya tuloy akong napahakbang palapit rito. Bakas sa mukha ko ang pagtataka. "What are you talking about Georgie? And who's him are you referring too? Ang Presidente ba ng Pilipinas?"

I chuckled.

Nagawa ko pa talagang magbiro kahit ang kaharap ko ay sobrang nakakaintimidate ang biglaang pagseryoso.

Natahimik tuloy ako at bahagyang napahiya, but I remain my composure until Georgie speaks again.

"It's more complicated than the President of the Philippines, Elisel. Kung ako lang ang masusunod, I won't tell you about this dahil baka bigla na namang magbago ang isip mo at magtago ulit sa nakaraan. But I know that this is your rights as the mother of Elizandy kaya wala akong choice kundi sabihin sa'yo 'to..."