15 Eylül 2028
Herkesi yayladaki evime getirmiştim. Berra ve Tahir'in nikahını kıyıcaktık. Hepimiz çok heyecanlıydık. Küçükken hayal ettiğimiz gibi düğünlerimizi gerçekleştiren ilk kişi tahmin ettiğimiz gibi Berra olucaktı.
Onun adına çook mutluydum sonuçta taa eskiden beri aşık olduğu kişiyle evlenicekti.
"Mal mısın ağlama artık."
"Nası aglamıyıyım Nisa ya şuna bakkk!!" Berra evleniceği için hepimiz çok duygusaldık.. "Elbisem hiç olmadı değiştirelim bunuu!!" Berraya üzüldüğünü sanmıştım anlık.
"Offff halledilir nolcak" dedim ve Rukiye'ye döndüm. Dönmez olaydım. Alıkonulduğumuzda açılan Rukiye tekrar kapanmıştı. Bugünü mü beklemişti anlayamamıştım yani. "Bari çarşaf giyme git pardesü fln al."
"Yakışmıuor bana"
"Ha bunu yakıştırıyosun yani"
"Benimle uğraşma çok işim var daha çocukları giydiricem"
İstemeyerek konuştum. "Ben hallederim işine bak yeter ki çarşafı değiştir." Düzgün bişey giyse nolurdu sanki.
"Kendine dikkat et Nisaaaa!!" diye bağırdı Hayrunisa. Hala ağlıyordu. Burda onun hippi tarzına uygun elbise bulamadığımız için benim elbiselerimden vermiştim ve çok sade bulmuştu..
"Çocuklaaarrrr!!!"
"Kremin meçekeee!!!"
Hala tatlı tatlı bu dili konuşuyolardı. Hepsinin üstünü giydirdim. Hangisinin kız hangisinin erkek olduğu belli olmuyordu. Bende vibesal bi kombinler yapmıştım. İnşallah tutturmuşumdur diye düşünüyprdum.
"Rukeni niye erkek gibi giydirdin Nisaaa???!" diye bağırdı Rukiye.
"O hangisiydi??"
"Off tamam git ben yaparım."
"Bunedir yaaa bişeyden memnun olun."
Berra bir hıcımla odaya girince korktum.
"Noluyo?" dedim. Ağlamıştı.
"EVLENMİYORUM BENNN!!" diye bağırdı. "Neymiş bordo mavi takım giyemezmiş, bi karizması varmış, çizilirse mahvolurmuş. Sanki ne dedim varya."
"Öncelikle sakin oluyosun" dedim.
"Sen anlatıyorsun Nisa ya?? Bende, benim ağzımdan çıkıcak her söz bombada, boşver.. Bi insan karım dediği insanı bordo mavi takım giy dedim diye bisey istedim diye sabahın köründe gelin odamda ağlattı ya,, Sen ne diyosun Nisa ya. Yanında sırf afkadaşı gelmiş. Karizmasını çizemezmiş beyefendi!! Beni bırakıp gitti arkasından taaa buralara kadar geldim ya!! Tuttum sen ne diyosun dedim yaaa?? Sen nası bir insansın, sen beni nası kırarsın???" Hepsini tek nefeste söylemişti, neye uğradığımı şaşırmıştım.
"Düğün günü olur böyle aksaklıklarda, bordo takım harbi kötü yani hak vermek lazım" dedim.
Ağlamayı kesmişti. "Öyle mi diyosun yaa??"
"Evet, gel makyajını tazeleyelim az kaldı."
Hayrunisa tam onluk bir elbise giyip gelmişti. Rukiye çarşafını çıkarıp haşema giymişti, elinin ayarı yoktu. Birşeyler yapıp onu ve çocuklarını düğünden uzaklaştırmalıydım... Rezil olamazdık.
Biraz zaman geçti ve artık düğün başlıyacaktı. Herkes tamamdı. Çok insan gözüksün diye otelden çalışanlar ve köylüleri çağırmıştım. Etraf baya kalabalıktı ve her kesimden insan vardı.
Rukiye çok gerek varmış gibi köylülerle ilgileniyordu. Yanlarına gittim, baya derin bir konuşma içerisindeydiler beni farketmediler. Fırsat bu fırsattı, Rukiye yürümeye başlarken yere uzanan şalına bastım ve aşağıya doğru yuvarlanmaya başladı. Yayladan düşüyordu. O haşemayı giymeseydi herşey daha farklı olabilirdi.
Kimsenin farketmediğini sanaraktan diğerlerine doğru ilerlicektim ki Rukiye'nin çocukları annesinin arkasından teker teker yuvarlanmaya başladılar. İşime gelirdi.
Berra'nın yanına gittim. Çok gergindi.
"Herkes gelmiş bile başlatalım mı?" dedim.
"Nisa sence doğru mu yapıyorum" diye soru sordu.
Ne diceğimi şaşırdım. "Sen seviyorsan gerisini düşünme,, Şüphen mi var yoksa?"
"Bilmiyorum içimde bi his var.." dedi.
Benimde Tahiri gördüğümden beri içimde kötü bi his vardı ve belli etmemeye çalışıyordum demek ki Berra'da bişeyler hissediyordu.
"Sonuçta babam Devabil Zübeyir Tayfur Çıtlak böyle bi evliliği istemezdi, bir bildiği vardır diye düşünüyorum" dedi. Galiba evlenmicekti.
"Şimdi mi aklın başına geld-"
"Hadi çıkın. Başlıyor!!!" diyerek içeri girdi Hayruniisa. "Rukiye'yi bulamadım birde, gördünüz mü?"
"Hiç bi fikrim yok" dedim. "Biz geliyoruz birazdan sen müzikleri ayarla."
Hayru gidince Berraya döndüm. "Hiç bişey için geç değil. Hemen şuan gidebiliriz istersen. Devabilede haber veririz sonuçta onun kızısın tek düşündüğü senin iyiliği. Kızmasından korkuyosan korkamana gerek yok yani. Gidelim mi? Hadi gidelim. Çirkindi zaten. Seni haketmiyor. Ben ne güne duruyorum??" diye sıraladım. Berra ağlamaya başladı. Sarıldım.
"Ama çok seviyorum. Bana bir şey yapmıyacağından eminim yani. Hep bugünün hayalini kurmuştum" dedi Berra.
Ondan ayrılırken "Ohooo sende varya ne istediğinin farkında değilsin. Kalk da pişman olma sonradan" dedim.
"Doğru diyorsun." dedi Berra ve Tahiri çağırdı.
İçim Berra'nın dediklerinden sonra çok huzursuzdu. Hayrunisaya döndüm.
"Hallettin mi?" diye sordum.
"Merak etme bende o iş" diyip önüne döndü.
Berra ve Tahir Hoptek eşliğinde giriş yaptılar. Hayrunisayla gözlerimiz doldu. Yıllardır hayal ettiği düğün gerçekleşiyodu.
Horonlar tepildi. Halaylar çekildi. Sıra nikaha geldi.
“Sayın Berra Duru Tayfur, hiç kimsenin baskısı ve etkisi altında kalmadan, kendi özgür iradenizle Tahir Kaleli ile evlenmeyi kabul ediyor musunuz?”
Berra çok mutlu şekilde "EVEEETT!!!" diye bağırdı.
"Sayın Tahir Kaleli, hiç kimsenin baskısı ve etkisi altında kalmadan, kendi özgür iradenizle Berra Duru Tayfur ile evlenmeyi kabul ediyor musunuz?”
Tahirde "Evet!" dedi.
"Şahitler huzurunda evlenme iradelerini açıkladılar. Sizler de bu evliliğe şahitlik ediyor musunuz?”
"Eveettt!!!" diye bağırdım.
Evlenmişlerdi, ama bir sorun vardı.
"Gelini öpebilirsiniz."
Tahir tamda ondan beklediğim gibi Berrayı öpmek yerine başına silah dayadı.
*****
SEZON FİNALİİİİİİ!!!
