Stalker - Kaj van der Voort

7

Kaj's POV:

Ik ben echt een klootzak.. Ik had hem gewoon moeten ophalen. Nu is er wat gebeurd.. Wat zou er zijn? Politie? Een ongeluk? Oh god, ik stress hem dood. Ik rij veel harder dan dat ik mag maar het boeit me niet. Wanneer ik bij het stoplicht aankom gaat hij net op rood. ''Fack!'' schreeuw ik. Ik rij zo hard als ik kan door rood heen maar dan hoor ik een harde knal.  

Het duurt even voordat ik besef wat er gebeurt maar als ik mijn ogen op doe voel ik dat ik op de grond lig. What the fuck is er aan de hand? Mijn scooter ligt bovenop me dus ik kan niet ophoog komen. Wanneer ik de scooter van me probeer af te halen voel ik opeens ontzettend veel pijn in mijn schouder. Ik voel het bloed langs m'n arm stromen. Ik kijk naar mijn schouder en zie een enorme wond zitten en ik zit onder het bloed. Ik voel mezelf duizelig worden en val even weg. Wanneer ik mijn ogen weer open doe zie ik allemaal mensen om me heen staan,  ik zie een aantal mensen van de ambulance en 2 politie mannen. ''Wat is er gebeurt?'' zeg ik. M'n scooter is inmiddels van me afgehaald dus weer probeer ik op te staan, maar wanneer ik dat doe wordt het weer zwart voor m'n ogen. Een man van de ambulance zegt nog wat tegen me maar ik hoor het niet meer. 

Ik word wakker door een naar geluid, is dat m'n wekker? Geërgerd open ik mijn ogen en kijk ik om me heen. Wat doe ik in het ziekenhuis? Ik kijk naar mijn nachtkastje - waar geen wekker staat - en klik op de rode knop. Iemand moet me uitleggen wat ik hier doe. Ik kijk naar mijn lichaam en zie dat ik aan een infuus zit. Nog geen 10 seconden later komt er een zuster aanlopen. ''Jij bent Kaj toch?'' vraagt ze aan me. ''Ja,'' zeg ik, ''wat doe ik hier?'' De zuster komt naast mijn bed staan en pakt er een paar papieren bij. ''Uhm meneer van der Voort, je bent aangereden door een auto. Je hebt 5 dagen in coma gelegen en nu ben je opeens wakker.'' Wat? In coma? Maakt dit mens een grapje? ''Ben je serieus?'' vraag ik aan haar. ''Ja Kaj. Ik wil nu graag je familie gaan bellen, wil je dat ik nog andere mensen bel?'' vraagt ze. ''Je mag mijn ouders wel bellen, en vragen of hun mijn vrienden Samuel en Dioni bellen.'' zeg ik tegen haar. Ze knikt en loopt weg. Ik geloof d'r eigenlijk niet helemaal. 

Ik kijk weer naar mijn nachtkastje en zie mijn telefoon liggen. Ik pak hem van het nachtkastje af en ontgrendel hem. 73 ongelezen berichten en 28 gemiste oproepen. Oh. Ik open mijn Whatsapp en zie een onbekend nummer boven aan staan. Diegene heeft een foto gestuurd. Wanneer ik het gesprek open en de foto bekijk blijf ik even stil. What the fuck is dit en wie the fuck is dit.. 

Sorry dit hoofdstuk is zooo slecht maar ik wou even weer updaten, een beter hoofdstuk komt er snel aan. ♥