Stalker - Kaj van der Voort

4

''Dat was echt heerlijk.'' zegt Dioni terwijl hij naar de prullenbak loopt om zijn leeg bakje weg te gooien. ''Ik lust er nog wel een'' zegt Samuel, en hij loopt naar de viskraam om nog een bakje kibbeling te kopen. Ik zucht, nog steeds geen antwoord van Anne. Zenuwachtig begin ik te tikken met mijn vingers op de tafel. ''Wat is er?'' vraagt Dioni. ''Heb je honger? Moet Sam ook nog een bakje halen voor jou?'' dringt hij aan. Ik schud mijn hoofd, ''Nee, hoeft niet. Er is niks.'' zeg ik. Hopend dat hij me geloof. ''Hmm okay.'' mompelt Dioni. Ik zie Samuel geïrriteerd kijken naar de visboer, het zal hem wel weer te lang duren. Samuel heeft echt geen geduld. Wanneer Samuel's kibbeling eindelijk klaar is komt hij eraan lopen. Hij gaat weer bij ons zitten, we zeggen alle 3 niet veel.

Nadat Samuel zijn tweede bakje kibbeling opgegeten heeft, stappen we weer op onze scooters. Voordat ik mijn scooter aanzet kijk ik nog snel op mijn telefoon. Ik wil naar Whatsapp gaan kijken of ik al een bericht van Anne heb, maar mijn telefoon geeft aan dat hij geen bereik heeft. ''Guys, hebben jullie hier ook geen bereik?'' vraag ik aan de jongens. ''Ik heb gewoon bereik.'' zegt Samuel. Ook Dioni schudt zijn hoofd. ''Zal wel aan mijn telefoon leggen.'' zeg ik. Wat is dat toch vandaag? Eerst mijn pinpas die niet meer werkt, en nu geen bereik op mijn telefoon. Het zal wel. Ik geef Dioni en Samuel een teken dat we kunnen gaan. Ik geef gas en Dioni en Samuel volgen mij. We gaan weer naar Amsterdam.

Eenmaal aangekomen in Amsterdam neem ik afscheid van Dioni en Samuel. Het was leuk met ze. Eindelijk weer eens wat gedaan samen, veelste lang geleden. Ik parkeer mijn scooter naast mijn huis. Mijn ouders zijn een aantal weken op vakantie met zijn tweeën dus ik heb het hele huis voor mij alleen. Heerlijk. Kan gaan en staan waar ik wil. Ik doe de voordeur open en loop naar binnen. Ik hang mijn jas op en doe mijn trui uit. Ik ren naar boven en laat mezelf op bed vallen. Van dat rijden wordt je moe. Ik kies een film: The Conjuring, maar om heel eerlijk te zijn boeit hij me niet zo. Halverwege de film val ik in slaap.

Ik word wakker van mijn telefoon. Ik word gebeld, door Samuel. Ik neem op.

S: Waarom duurde het zolang voordat je opnam van der Voort?

K: Mis je me nu al?

S: Mocht je willen Kaj. Ik ga vanavond naar Air, ga mee?

K: Ik weet niet Sam, heb geen geld.

S: Geen geld? Je werkt focking 24/7 en hebt geen geld?

K: Weet ik veel hoe het kan. Ik heb opeens niks meer op mijn pinpas staan.

S: Aan wie heb je nu je pincode weer gegeven?

K: Aan niemand.

S: Melanie vergeten? Oh en Kirsten. Wacht ik kan er zo nog wel een paar opnoemen.

K: Ik ben veranderd Sam. En dat weet je...

S: Whatever, het zal wel. Je kan wel wat van me lenen. Ik haal je op over 2 uur.

2 uur later

Ik kijk snel nog in de spiegel of mijn haar nog wel goed zit. Het zit top. Ik ren naar beneden en pak mijn sleutels en jas. Wanneer ik mijn scooter wil pakken komt Samuel er ook net aan rijden. We groeten elkaar en we rijden samen naar de Air. Eenmaal aangekomen parkeren we onze scooters op de parkeerplaats. Samuel duwt me 70 euro in mijn handen. ''70 euro? Is dat niet te veel? zeg ik. ''Nee. Chicks loves money.'' zegt Samuel. ''Sam ik heb je gezegd, ik ben veranderd.'' snauw ik. Samuel grinnikt en trekt me mee naar binnen.