QUERENCİA/SEYFER

39

Ferit, kurşunu yediği anda Seyran'ın çığlığı sokakları inletmişti. Kan, onun ellerine bulaşırken, hamile gövdesini yere atıp Ferit'in başını kucağına almıştı.

"Hayır... Hayır, gözlerini kapatma aşkım!Ferit! Beni böyle bırakma... Bizim Arya Duru'muz var,kızımız. Sen onun ilk nefesini görmeden gidemezsin. Ne olur dayan, ne olur..."

"Yardım edin kocam ölüyor!!"

Seyran'ın çığlık ve haykırışlarını duyan konak ahalisi ve sokaktaki diğer evlerin sahibi dışarı çıkmıştı. Herkes Seyran'a acıyarak bakıyordu.

" Aşkım. Aşkım bırakma beni lütfen...sensiz olmaz Ferit! Olmaz!"

" Oğluuummmm !! Kim yaptı, kim vurdu Seyran?!"

Oğlunu yerde kanlar içinde gören Gülgün ağlıyor ve titriyordu. Tek dediği 'kim yaptı ?' oluyordu .

Aile üyeleri şok içinde birbirine bakarken Abidin ambulansı aramıştı.

...

Sirenler çığlığına karışmış, ambulans ışıkları sokakta göz kamaştırıyordu. Seyran hala Ferit'in yanındaydı kalkmıyordu,Asuman ve Fuat zar zor ikna etmişti

"Seyran hadi canım bırak işini yapsınlar .Kalk lütfen. '

"Bırakamam Asuman, olmaz . Üşür, üşür! Üşümesin!"

"Abicim hastaneye gideceğiz Ferit iyi olacak .Hadi gel tutun bize ."

"Olacak mı ? Kızımızı ,beni bırakmaz dimi ? "

"Bırakmaz, hadi gel abim ."

Seyran kalkarken ambulans görevlileri Ferit'i sedyeye alıp ambulansa almıştı. Seyran tüm ısrarlara rağmen Ferit'in yanına binmişti, elini tutmuş dudaklarına yaslamış ağlıyordu sessizce .

"İyi olacaksın aşkım dayan . Dayan ,bizim için dayan sevgilim."

Ambulansın sirenleri sustuğunda Seyran'ın kalbi hâlâ çığlık çığlığa atıyordu. Ferit'i sedyeyle hızla içeri aldılar. Seyran, titreyen ayaklarıyla peşlerinden koştu ama ameliyathane kapısında durduruldu.

"Hanımefendi buradan ileri giremezsiniz."

"Hayır! Benim kocam o! Bırakın beni, bırakın! Elini tutmam lazım, söz verdim!"

"Maalesef hanımefendi burada bekleyin lütfen. "

Görevliler kararlıydı, Ferit kapıdan içeri alınırken Seyran'ın avuçları boşluğa uzandı. İçinde bir şeyler kopmuş gibiydi gözlerinden yaşlar süzüldü. Nefesi kesildi, hamile bedenini duvara yasladı,kimsesiz kalmıştı...savunmasız.

Gülgün feryatlar ediyordu

"Oğlumu kim vurdu? Oğlumu elimden alacaklar!"
Onu güçlükle Fuat ve Orhan tutuyordu. Koltuğa oturttuktan sonra Fuat ellerini başına götürmüş, sağa sola gidip geliyordu. Seyran kimseyle konuşmuyor sadece ağlıyordu. Halis Ağa bir köşede sessizce göz yaşı döküyor dua ediyordu en kıymetlisi için, torunu için. Koridorun bir ucundan ayak sesleri duyuldu, koşarak Asuman gelmişti peşinden de Yağmur ve Doğa ile Abidin. Asuman aslında konakta çocuklarla kalmıştı ama dayanamayıp gelmişti . Hızla Seyran'ın yanına oturup sarıldı.