Yatağımın kenarında bir kelebek,
Hayalleri sanki ömürlük,
Güldüm ona,
Hangi hayattansın dedim...
Ben bunun için varım der durur...
Sen kelebeksin o kadarına aklın yetmez!
Sen kelebeksin ömrün biçilmiş kaftan!
Sevgi nedir bilir misin?
Sen kelebeksin!
Zamanın yetmez sevmeye,ermez başın göğe...
Omzuma kondu,fısıldadı kulağıma;
''Gerçek sevgi zamana sığmayan,
kimi zaman da umutla yeşerip akılla var olmayan''
