ezgieyicalis tarafından
Ardımda 'keşke'ler bırakarak yürüyorum,
Önümdeki 'belki'lere tutuna tutuna.
Düşler kuruyorum...
Ama hayat işte. Islatıyor insanı.
Üşüyor, yine kuruyorum.
Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin