Chapter 9:

43 2 0
                                        

Amielle's POV

Ilang araw na din akong hindi tinetext ni Ken, hindi diya din ako pinupuntahan dito sa bahay. Nagaalala na ako. Pero sabi niya di naman daw siya galit. Naguusap naman kasi kami sa school, hindi nga lang masyado. Lagi kasiniyang sinasabi na may gagawin daw siya or something o di kaya may iba daw nagyaya sa kanya maglunch kaya sa kanila muna siya sasama.

Meron pa nga one time, he ignored me the day na naglunch ako with Dale. Kasama pa ni Ken mga friends niya nun. Grabe sobra! Nakakahiya. T____T

Ewan! Halos one week na siyang ganyan eh.

Waaaaaaaaaaaaah!~

Maybe he really is mad at me??

.

.

.

With that thought in my mind, I decided to just watch some movies in my room while eating ice cream.

=FAST FORWARD=

I wasted almost 6 hours with watching, well I didn't really watch though. I just sat on my bed, sulking and thinking about what I really did to make Ken mad at me. At first I thought baka nagseselos lang siya kay Dale, pero naisip ko naman na parang imposible yun. Nagseselos siya sakin pwede pa. Haha ^__^

I checked my phone for the thousandth time to see if he replied to one of my 'sorry text messages' pero hindi. Katulad kanina, wala padin kahit isang text, nilapag ko na lang ulet sa kama yung phone ko. Nakakalungkot lang kasi talaga isipin na galit siya sakin to the point na lahat ng ginagawa kong effort, iniignore niya. Tatayo na sana ako to bring yung mga pinagkainan ko ng ice cream sa kitchen ng biglang

*I think I'm fallin', fallin' inlove with you~*

AA.Ken bestfriend callling ...

Ken's POV

Calling AA.Amielle bestfriend ...

[H-Hello? Ken, I'm really sor----]

"It's okay Amielle, you don't have to apologize. Kaya nga ako tumawag sayo kasi ako dapat magsorry. Ewan ko ba! Natanga lang siguro ako. Hehe"

[Eh? G-ganun ba? So okay na tayo?]

"Sira. Okay naman tayo eh."

[Yayy! Thank you Ken. Haha I love you!]

"I love you too Amielle.----------Osia sige na. May gagawin lang ako. Text na lang kita mamaya ha."

[..........]

"Mielle? Sabi ko bye na."

[Ah. O-okay. Bye.]

Call ended

Whew! Kinabahan ako dun ah. Hindi ko na talaga kaya to. Kelangan ko na nang taong pwedeng mapagkatiwalaan at mapagsabihan ng lahat lahat ng nararamdaman ko. Yung taong hindi ako huhusgahan. Ah! Alam ko na.

Bumaba agad ako at tinanong kina yaya kung asan na si mama, sabi niya naman nasa study room daw kaya nagpunta ako dun. Pagdating ko dun, nakita ko si mama na nagbabasa nang libro.

"Mama."

"O KenKen. Ngayon ka lang pumasok dito ng walang exams ah. Something you wanna talk about?" sabi ni mama habang hawak padin yung libro.

"May sasabihin po sana ako."

Napatingin sakin si mama. She smiled at me sadly, then binitawan niya agad yung libro, lumapit sakin then hugged me. Naisip ko tuloy 'ganito na ba talaga ako kahalata?'

.

.

.

.

"I-Ibig mong sa-sabihin mama? Ma-matagal mo nang napapansin?"

"Oo naman. Ano kaba anak, mama mo kaya ako. Kilalang kilala kita. Alam ko na never ka naman talaga naging bakla, at alam kong ginawa mo yan para kay Amielle. Hindi ko lang talaga sinabi kasi akala ko yan talaga gusto mong manyari.Basta anak kung san ka masaya dun ako ha."

"Thanks mama. I love you."

Umakyat agad ako sa kwarto ko at nagisip. Nakapagpasya na ako. Sabado pa lang naman ngayon. Sa monday, I'll tell Amielle about the real me.. But not about my feelings yet. I want to wait for the right time.

Amielle's POV

"I love you too Amielle."

"I love you too Amiele."

"I love you too Amielle."

Waaaaaaaaaah! >////////<

Ano na ba tong nangyayare sakin?! Bakit ba nagwawala tong puso ko? Simpleng 'i love you' lang naman yun ni Ken ah? Natural na samin yun! E bakit naman kasi ganito yung reaksyon nitong gaga kong puso? Ano ba tong nararamdaman ko? Parang kilig eh. Teka. Kilig? Sinabi ko ba yun? Erase! Erase! >//<

Hayy naku! Ewan! Bakit ba naman kasi ee? >3<

Hala bahala na nga si Batman! MAiintindihan ko din naman siguro kung bakit ko nararamdaman to sa tamang panahon. =__=

_________

A/N

Sorry kung natagalan! Sorry din sa errors!

PAsensya na kayo ha. Ngayon lang naman ako magddrama. Kasi naman nalulungkot na talaga ako. I mean, I'm overwhelmed and evertyhing na dumadami kahit papano yung readers ng story kong to. And I thank you all for that at naa-appreciate ko talaga yun. :)) Pero mas magiging masaya talaga ako kung may magcocomment din.. Kahit tuldok lang pramis! Okay na ko dun =__=. May makita lang ako na magcomment. Kahit isa. Mas gagalingan ko pa lalo para gumanda ang story nato. Labbs ko kaya kayo! Kahit puro silent readers nagbabasa nito. Haha =__=

====

May isa pa nga pala akong story, The Bet yung title niya. Bago pa lang siya. Kaya yun! Basahin nio kung gusto niyo :))

Thanks for support! Labbsyuu All!!

bestfriends..INLOVE ?! [ONHOLD]Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon