The Rebound

Chapter 2: Crying Inside

Franz: Lalo na sa lahat, kahit mahirap susubukan ko na siyang kalimutan. Sapalagay ko makakatulog na ako.

-
-
-
-
-
-

Sa wakas, nakatulog na din siya. Oo, kahit sino naman talaga siguro mahihirapan makatulog sa mga nangyari.

Lahat ng bagay sa mundo ay maglalaho sa isang kisapmata. Gusto mo man o hindi. Sadyang maglalaho yan.

Parang Pag-ibig, parang kanina lang ay nandyan pa at bigla na lang maglalaho. Daig pa ang kisapmata.

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Kinaumagahan, handa na siyang pumasok sa school.

Franz: Ito na, bagong araw bagong pag-asa. Kaya ko ito. Pasok na ako. Tawagan ko na siya.

Riiiinnnggggg!!!

•On The Line•

Franz: Tara Na.

Melissa: Sige. Asa labas na ako.

Franz: Sige...

•End Of The Line•

(Daily Routine Basis, byahe palagi at dadating din sa school..)

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Nang makarating sila sa school. Nagmamadali silang makapunta sa classroom..

Franz: Tara, bilisan na natin male-late na tayo.

Melissa: Kakainis kasi yang jeep na yan. Sabi aalis na. Yung totoo 40 minutes. Naghihintay ng pasahero. Hmmmp!!!!

Nang pagdating sa tapat ng room. Binuksan ang pintuan at, ang lahat ay tila tahimik parang may anghel na dumaan. At ang taong asa pintuan pala ay si Shaira.

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Franz: Pwede tabi, dadaan ako.

Shaira: A-Ah Sorry..

Melissa: Pasensya na ah shaira.

Nang lumagpas na sina Franz kay Shaira. Umupo na ito sa kanyang upuan.

Florens: Oy, medyo late ka franz. Haha

Franz: Oo nga eh, hindi kasi ako agad nakatulog medyo na puyat.

Annika: Halata nga Eyebags Everywhere!!! Haha

Shaira POV

Nagulat talaga ako nung nakita ko siya sa pintuan. Medyo nung nagsalita siya, yung dating niya yung parang napaka-seryoso niya.

Halatang hindi natuwa na ako yung nakit niya sa pintuan. Ang lahat ng nangyari ay kahapon lang. Sobrang fresh pa talaga.

Ang pakiramdam ko hindi maganda. Hindi ko maintindihan kung bakit. Nung nagsalita siya na, "Tabi, Dadaan ako", kinabahan ako. Medyo, parang hindi maganda yung approach niya.

Sana naman hindi magkatotoo itong nararamdaman ko....

End Of Shaira POV