Irene's Pov
By the time I make it to our lunch table Sammy and Ryan are already there. Pero 'nung nakita ko si Jd sitting beside them, I'm tempted to run the other way. Kasi naman hindi ko pa nakakalimutan 'yung nangyari kanina sa room, hindi naman sa nahihiya ako, feeling ko kasi ang daldal ko that time kainis kasi 'tong si Samantha parang abogado kung makatanong
"Your free to join us, pero mag-pramis ka munang not to stare at the knew kid." Ryan laughs. "Staring is rude. Didn't anyone ever tell you that?" Parang batang sabi niya, seriously ano ba talaga problema ng dalawang to?
Dinedma ko nalang wala 'din naman kasi mangyayari kung papatulan ko pa siya mas lalo lang hahaba 'yung usapan, umupo ako sa tabi niya, determined to show just how blaśe I am about JD's pressence.
"Wala akong masabi" i said, pinatong ko 'yung lunch pack ko sa table at nilabas ko 'dun yung baon ko.
"Yeah wala nga siyang masabi" Ryan says in sarcastic word, tumingin siya kay Jd "and you?" He said.
Ininom muna niya yung tubig niya bago tumingin sa aming tatlo and says, "ano naman masama kung tumingin siya sa akin? Besides staring is not a crime, but too much migth kill me" sabay inisang lagok yung natirang tubig niya.
Biglang natawa si Samantha, "nah ah inaasar lang namin 'tong si bessy masyado mong sineseryoso, right bessy?" Sabay kindat sa akin ng loka lokang babaeng to.
"Okay!" Jd's nod
Ryan looking at me and said, " not a question, but okay. What I meant was, our friend Irene here, well, sanay na siyang inaasar namin," he says, tumingin siya ng masama kay Sam, who even after my earlier blunder, still views me as the biggest obstacle in her path to true love, and doesn't appreciate any attention being directed my way. Jd smiles, his eyes on mine,
"What?" Tanong ko sa kanya sabay tinaasan ko siya ng kilay I know that's was rude, hindi ko lang kasi mapigilan yung sarili kong tarayan siya..
Umiling siya "okay! sabi ko tinuon ko nalang yung pansin sa sandwich ko instead of him.
At sa tuwing nagtatagpo ang mata naming dalawa para akong naiilang bigla, and when his foot just bumped againts mine, my whole body tingled. And it's really starting to freak me out.
"Bakit ba ang sungit mo sa akin?" He said, and he leans toward me, biglang napatingin si Samantha sa amin, bigla akong nailang sa ginawa niya kaya naman I stare at the table, pressing my lips together in my usual nervous habit. "Nevermind! Pwede magtanong? kung okay lang sayo." Tumingin ako sa kanya then nod wala naman sigurong masama kung sagutin ko yung mga tanong niya sa akin. "How'd you end up here?"
I don't want to talk about my old life. Wala naman akong makitang dahilan para isalaysay sa kanya ang buong detalye. Of having to explaine how even though it's completely my fault that my entire family died, I somehow manage to live. So in the end I just tear the crust from my sandwich, and say, "It's a long story."
Nararamdaman ko yung mga titig niya sa akin, and it makes me so nervous my palms start to sweat, and my water bottle slips from my grip. Faling so fast, I can't even stop it, all i can do is wait for the splash. At bago pa ako mabasa mabilis na nasapo ni Jd yung bottled water ko at muli niyang binigay sa akin, "thanks" i mumbled at agad akong nag-iwas ng tingin sa kayna, wondering if I'm the only one who noticed how he moved so fast he actually blurred. Huminga ako ng malalim at pinag-patuloy ko nalang ang aking pagkain.
When the bell finally rings, we all grab our stuff and head toward class, at 'nung mawala na si Jd sa paningin ko bumaling ako sa dalawa kong kaibigan and say,"how did he end up at our table?"
"He wanted to sit in the shade, so we offered him a spot." Nagkibit balikat lang si Ryan at lumapit sa basurahan depositing his bottle in the recycling bean at nag-umpisang maglakad patungong room."nothing sinister, no evil plot to embarras you."pag-papatuloy niya sa kanyang sinasabi.
"Well I could've done without the staring comment." Nasabi ko nalang, hindi ko alam kung medyo rude yung pag-kakasabi ko o may pagkasensitibo. I'm unwilling to express what I'm realy thinking, not wanting to upset my friends with the very valid, yet unkind question. Why is a guy like Jd hanging with us?
Seriously. Out of all the kids in this school, out of all the cool cliques he could join, why on earth would he chose to sit with us----the three biggest misfits?
Relax nakatingin siya sa atin oh!"sabay nguso ni Ryan kay Jd, " baka isipin niyang pinag-uusapan natin siya."umupo siya tapos tumingin ulit sa akin " oo nga pala bago ko makalimutan, he's comming by your house tonight. I told him to stop by around eight."
"You what?" Pinanlakihan ko siya ng mata. Tapos bigla kong naisip yung kwentuhan kaninang lunch. Samantha was thinking about what she was going toward, while Ryan wondered if he had time for a spray tan, and now it all makes sense.
"Well, apparently nakwento nga pala sa amin ni Jasper na pinaka hate daw niya yung foot ball na sport as much as we do, nalaman lang naman namin yan dahil sa kaka Q ang A nitong si Sammy bago ka dumating." Mahabang litanya ni Ryan
Nakangiting tatango tango naman si samantha, umupo siya katabi ng upuan ko at nagpangalumbaba bago nagsalita "and since kakatransfer niya lang, at wala pa siyang gaanong kakilala, naisip ko na pwede siyang sumama sa atin and not give him the chance to make other friends."sabay taas ng kanyang kilay
"But-----" I stop, unsure how to continue. Ang tanging alam ko lang ay ayaw kong pumunta si Jd sa bahay, not tonight, not ever.
"Basta it's settled, wala ka ng magagawa kung hindi umoo." Samantha says. "Magkita kita nalang tayo mayang 7:00 pm, which give me just enough time to go home and change. And by the way, I call mike on sitting next to Jasper in the Jacuzzi!"
"You can't do that!" Biglang kontra ni Ryan sabay iling ng ulo. "I won't allow it!"
Pero bigla nalang siyang tumayo ay kinuha niya yung mga gamit niya at dumereyso paalis ng room mukhang mag iiskip pa ng class tong babaeng to hindi ko nalang siya pinansi, bumaling ako kay Ryan at nagkibit balikat na lamang ako sa kanya...
BINABASA MO ANG
He's Loving Girl
TeenfikcePagkatapos ng nakaka-kilabot na aksidenteng nangyari sa kanyang pamilya. Seventeen-year-old Irene bloom can see people's auras. hear their thoughts, and know someone's entire life story by touching them. She has been branded a freak at her new high...
