Wats deze boek?

Tuingereedschap (deel 2)

Dit is het vervolg op het vorige hoofdstuk, en dit is voor school mijn 'spannende' verhaal. Ik ben daar niet zo goed in, dus als iemand ideeën of tips heeft, die zijn ALTIJD welkom.
Check ook even het randomme boek van milatheunicorn
Ik ga bij dit verhaal trouwens posten iedere keer als er een stukje af is, niet pas als een hoofdstuk af is.

Het wc deurtje klapt achter me dicht. Ik veeg mijn tranen van mijn gezicht. Raar misschien, ik heb geen idee of ik de enige ben, maar op de w.c. voel ik me op mijn gemak. Op de w.c.  ik me niet sterk te houden zoals in grote kringen. Op de w.c. mag ik huilen wat ik nergens anders durf. Op de w.c. kan ik denken wat niemand hoort. Je zal wel denken; als je denkt hoort toch nooit iemand je? Maar dit is anders, dit is mentaal. ik heb anders het gevoel dat mensen me kunnen horen, of het op z'n minst aan mn blik kunnen zien.
Maar goed, ik liep naar de wc deur, die natuurlijk op slot zat. Pakte mijn hakje erbij, en schoof hem zo tussen de deur. En klik, daar gaat hij open. Ik leg mijn deur op de klink en twijfel even. Zal ik....? Nee, gewoon gaan. Oke, ik tel af...  Drie... Twee... Een!
Ik doe de deur zachtjes open. Ik kreeg een halve hartverzakking toen ik mijn schaduw in het maanlicht zag, maar dat terzijde. Ik sluip verder. Links, rechts, links, rechts....
Ik kijk om me heen, af en toe hoor ik wat kraken.
Ik heb een gevoel dat-
Nee, dat kan niet. Sprak ik mezelf toe.
Ik sluip door... Ik ging naar links, daar was ik vorige keer ook heen gegaan.
Nu ik er over nadenk, kan het eigenlijk niet anders dat iemand mijn telefoon gevondem heeft.... Het kan simpelweg gewoon niet...
Opeens borrelt er iets op uit het diepste van mijn hart... Waar ben ik in beland? Ik voel tranen opkomen. Maar ik kan het niet. Niet hier! Ik sta midden in een verlaten museum waar ik niet hoor te zijn, en ze komen me straks halen, en wat sta ik hier dan te doen? Ik sta te janken, pal naast het schilderij van weet-ik-veel-wie, tegenover het beeld uit Verweggistan!
Ik moet hier weg! Ik zeg wel tegen mijn ouders dat hij gestolen is ofzo!
Ik hoor een harde kraak, het komt van andere kant van de gang! Snel loop ik achteruit. Ik durf niet om te kijken... Ik durf het niet! Dat is ook exact de reden waarom ik hier ben! Ik ben niet stoer... Nee ik ben eerder het tegenovergestelde! Dat is wat ik ben! Een mietje! Ik raak verzonken in mijn gedachten, en let niet meer op waar ik loop.
Opeens bots ik ergens tegenaan, ik hap naar adem, voel nattigheid, en dan wordt alles zwart.

FEEDBACK.... Please....?
Reageer als je wilt dat ik hier nog een deel van maak!
Xxx Jim