Evet:
Uzun bir aradan sonra ruh halimin kötü olduğu şu sıralar tekrar yazmaya başlıyorum.
Hani bi gurupta olursunuz ,sonra ordan karşınıza aptalın teki çıkar ve sizi sürekli kışkırtır.
Hayatım bayadır bundan ibaret.
Haklı olduğumuzu biliriz; bazen saldırırız bazen de alttan alırız ama sonuç bizim için her zaman aynı olur.
Işte ben bundan bıktım artık.
Kısır bir döngüye girdiğimi hissediyorum.
Yani beni itici bulan şey ne olabilir?
Sürekli olarak mutlu gözükmem gereken bir yerde çalışıyorum ve bu da beni geçekten yoruyor.
Zihnim iyice bulamaç oldu ama yinede zemini görebiliyorum.
Zemini görememekten korkuyorum.
Başta aptal dediğim insanlar orospu çocuklarından başka bir şey değil...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
İsyankar Hüzün
PuisiGöz yaşlarım yanaklarımı yaka yaka akarken başımı cama daha'da bastırdım. (Söz kitabıdır.)
