10

417 28 0
                                    

Jennifer

"Ian" ik kijk beschaamd naar beneden
"Ja" vraagt hij bezorgt
"Wil je het me mee komen " hij knikt en loopt met me mee

We komen uit op een open plek met een vijvertje diep in het bos

Ian vraagt me wat er is en ik kijk hem aan met tranen ik mijn ogen  oké hoe gaan we het vertellen
Ik zucht en begin met praten

Heb je wel eens van de legende over de afstamelingenvvan de maan godin gehoord

Hij knik "ja tuurlijk maar die waren afgeslacht door de black Wolfs de aftamelingen van de maan God

Ik knik

Ja  ze waren afgeslacht, op 2 na ...

Hij lijkt me vragend aan

"Mijn moeder en ik Al een is mijn moeder gestorven aan kanker "

Hij kijkt me verveeld aan maar zegt niets. ik weet dat hij me niet geloofd

Ik voel me zo zwak dat mijn wolf het over neemt. toen we elkaar ontmoeten was ik gewoon een witte kleine wolf naar nu toon ik mijn echte wolf.

Een spierwitte wolf die groter is een elke alpha ooit met blauwe tekens op mijn poten ook dit er een licht blauwe glansende gloed om me heen.

Ians mond valt open
Ik vrij 1 keer naar hem en gelijk piept hij en trekt zijn lichaam bij elkaar en valt voor me neer.

Ik verander terug en vertel hem hoe het kan dat er maar waren.

"Eigenlijk waren er niet meer dan 1 thru dat was als aflijding voor the black wolfs "

Ian knikt en loopt naar beneden "ik ben een black wolf"

Ik haal mijn schouders op en ga met mijn hand door zijn haar "dat wist ik al"

Voorzichtig lijkt hij me aan de ziet het schuldgevoel in zijn ogen ik kus hem maar heel snel terug .

"Wedstrijdje rennen "
Hij knikt en ik greins ik verander ik mijn tru wolf en begin te rennen.

Als we bijna bij het gedeelte zijn van dat de wolven tegen gaan komen verander ik in de kleine witte normale wolf.....

MateWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu