Love Is a Beautiful? (Harry Styles Fan Fiction)

Seni seviyorum prenses...İlk günden beri.

                              Koşuyordum...Sadece koşuyordum.Hem zaten bu durumda ne yapabilirdim?Hoşlandığınız çocuk size sürtük manasında şeyler söylüyor.Ne hissederdiniz?İşte tamda onu hissediyordum ben.Bir banka oturup denize,kuşlara,su seslerine,satıcılara sesimi duyurmak istiyordum.BEN SÜRÜTK DEĞİLİM!

                                                 Ben salya sümük ağlarken bir el sırtıma dokundu.Evet gerçek aşkı olan gençlerin kızın sırtına dokunan sevgilisi olması gerekirke bir teyze belirdi karşımda.Hem gerçek aşk mı?Daha tam olarak beni sevdiğini bile bilmiyorum.Ya da gelip geçici bir hevestir ha? Kafam çok karışık!

-Neden böyle ağlıyorsun genç kız?Sorun ailen mi yoksa bir çocuk için mi? dedi şefkatli sesiyle.Gözlerine baktığımda:

-Söyle bakalım bu şanslı çocuk sana ne yapmış?Nasıl anlamıştı?Üstelik şanslı falan değildi.Sürtükle kim çıkar ki?

-Aslında o beni seviyor mu bilmiyorum.Sadece bir arkadaşım ona benim bir sevgilim olduğunu ve onunla planlarım olacağını ,birdaha beni aramasın diye mesaj atmış.dedim gözyaşlarımı silerken , buğulu sesimle.

-Peki ya o sana ne dedi?

-Bütün okulun içinde bana seni iyi becerdi mi?,diye bağırdı.Ama benim olanlardan haberim bile yoktu.

-Bak genç kız...

-Jessie.

-Bak Jess.Hiç düşündün mü  neden tepki gösterdi bu duruma?Seni seviyor ki sana kızmış.Yoksa neden kızsın sevgilin olduğunu öğrenince.

-B-ben bilmiyorum.

-Şimdi okula git ve şanslı gencin senden özür dilemesini bekle.Eğer seni gerçekten seviyorsa hatasını anlar ve seni sevdiğini;o yüzden bu kadar çıkıştığını söyler ve özür diler.Bana güvenmelisin.Kocamla aynı şeyleri bende yaşadım. dedi sırtımı okşarken.

-Şu an mutlu musunuz peki? dedim sorar ifadeyle.

-Torunlarımı bekliyorum.Beraber güzel bir hafta geçireceğiz.dedi gülerek.İstemsizce bende güldüm.Sahi bende hoşlandığı için mi bu kadar tepki göstermişti?Ne yapmalıydım?Okula gitmeliyim!

-İzninizle okula gitmeliyim.Bu arada size çok teşekkür ederim......bayandedim adını sorar ifadeyle.

-Maria demen yeterli.dedi yine şefkatli gülümsemesiyle.

-Size çok teşekkür ederim Maria teyze.

-İyi şanslar!diye bağırdı ben okula doğru koşarken.

_________________________________________

Okulun kapısından geçerken durakasadım.Ya benden özür dilemese?Ağlamaklı hallerime büyük bir virajla dönüş yaptım.Sınıfıma ilerlerken bütün gözler üzerimdeydi.Ama tek o bakışa bakakaldım.Yeşil gözler bana yalvarırcasına bakıyordu.Birden bana yaklaşıp konuşmaya başladı;

-Beni dinle lütfen.Konuşmamız gereken çok şey var lütfen Jess.

-Tamam Harry.

-Bak biliyorum gelmek istemiyorsun ama ne?Tamammı dedin?

-Evet tamam Harry dedim.Birden gözleri sevinç bakılarıyla doldu ve sonra söndü.

-B-ben kendimi bok gibi hissediyorum.Salağın tekiyim sadece.Ben senden çok çok ok özür diliyorum.Ben sadece neden kızdığı söylemek istiyorum.Jess be-

Birden dudaklarına yapıştım.Bu cesaret bende nadıl oldu bilmiyorum.Ve birden bana karşılık vermeye başladı.İnanmıyorum!İlk öpücüğüm!Ama herkesin içinde olduğumuzu hatırlıyınca direk geri çekildim.Harry bana sırıtmaya başladı.Bana sürtük demesinde suçu yoktu.Benimde yoktu.O zaman onu suçlayamazdım değil mi?

-Sana söylemek istediğim şey buydu Jess.Seni seviyorum prenses.İlk günden beri.

-Bende seni seviyorum Harry.

-