" Black Coffee " [ Completed ]

" Aim~~~ "

" ဒီမွာ Coffee "

အတတ္နိုင္ဆံုး ေခါင္းကို ငံု႔ခ်လိုက္ရင္း သူ႔ဆီ Coffee လွမ္းေပးေတာ့ ~ သူ႔ ရဲ႕ လက္ကို ခပ္တင္းတင္း သြယ္ယွက္လိုက္တဲ့ သူမက ခပ္တင္းတင္းဆိုတယ္~

" Oppa နဲ႔ သူ နဲ႔က ဘယ္လို ပတ္သတ္တာလဲ Oppa ခိုင္း တာ အကုန္လုပ္တာပဲ ~"

မ်က္ခံုးနွစ္ဖက္ကို စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းေအာင္ ရွံုတြရင္း ေမးေနတဲ့ သူမ ~

" အင္း ~ ဘယ္လိုပတ္သတ္တယ္လို႔ ခံစားရလဲ ~ Soyee "

သူက ကြၽန္ေတာ့္ကို ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ၾကည့္ရင္း သူမ ကို ေမးေတာ့ ~

" Oppa ရဲ႕ အခိုင္းအေစ မ်ားလား ? "

ခပ္နွိမ္နွိမ္ ဝါက်ပါတဲ့ အသံုးအနႈန္းကို မညႇာမတာ ဖိနွိပ္သံုးရင္း သူမက ကြၽန္္ေတာ့္မာနကုိ သိသိသာသာႀကီး ရိုက္ခ်ိဳးပစ္လိုက္တယ္ ~

သူမ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ လံုး၀ စုတ္ျပတ္သတ္သြားတဲ့ မာနတရားအတြက္ ~

Hun မ်က္၀န္းကို အကူအညီေတာင္းသလို ေမာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ~ ထို မ်က္၀န္းညိဳဟာေလ ~ ေအးစက္ျပတ္သားစြာျဖင့္ ~

" တကယ္ဆို အာ့ေလာက္ေတာင္ အဆင့္မရွိပါဘူး ~ "

Xiao luhan တို႔ အဆင့္က လံုး၀ သံုးစားလို႔ေတာင္ မရေတာ့ပါလား?

ကဲ။

အရူးထခ်င္္ေသးလား Xiao luhan ~

ခ်စ္ခ်င္ေသးလား ~ ေျပာစမ္း ~ အမွတ္မရွိေသးဘူးလား ~ ေျပာစမ္း ~
နာက်င္မႈေတြ မဆံုးနိုင္ေသးဘူးလား ~ ေျပာစမ္း~

စကၠန္႔ပိုင္းသာသာေလာက္ ဘာတစ္ခြန္းမွ မတုံ႔ျပန္မိပဲ ေငးေမာ့ၾကည့္မိေလေတာ့~

လက္တစ္ကမ္းသာကြာတဲ့ သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အကြာအေ၀းဟာ မိုင္ေပါင္းေသာင္းေျခာက္ေထာင္မက ပိုပို ေ၀းေနေလရဲ႕ ~

သူစိမ္း ဆိုတဲ့ နာမ္စားေအာက္မွာ သူ႔ကို ေျပာင္းေ႐ြ႕လို႔လည္း မရျပန္သလို ~ အရင္းနွီးဆံုးသူလို႔ ဆိုရျပန္ရင္လည္း သူ႔ဆီက ေလွာင္ရယ္သံနဲ႔ စြန္းၿငိေနပါဦးမယ္ေလ~

သူ နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ ဟာ တကယ့္ကို သာမာန္ မေတာ္တဆေတြ႕ဆံုမိ ၾကတဲ့ ခပ္ရိုးရိုး Drama ေလး ဆိုရင္ေတာင္ ကြၽန္ေတာ္က သူ႔ဘ၀မွာ ခနတာေရာက္ခ်လာတဲ့ ဧည့္သည္ပဲ ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္ ~