Önce gülüşümü kaybettim ben,
Sonra kendimi.
Bütün umutlarımı çaldılar,
Sonra seni aldılar ellerimden.
En derin yerden kırılmayı da,
Kendi parçalarımda boğulmayı da öğrendim.
Susmayı da öğrettiler bana,
Canımın acısına, insanın en adisine sustum.
Yüreğim büyüktü ama yinede yalnızdım.
Sonra kendi yalnızlığımdan astılar...
En kolay yalnızlığı ögrendim be.. zira pratiğim çoktu...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
SEN TARAFIM
PoesíaŞiirler ölürde, şairler ölmezmi hiç.. bilinmeyen bir kalemden, unutulmaz şiirler. Şiir gibi büyülü bir hayatınız olması dileği ile... " Bir kere gerçekten vazgeçerseniz, sahteler size yol olur..." Alican ATEŞ
