Her REVENGE (COMPLETED UNEDITED)

EPILOGUE

It's been 9 months since that accident happen. 9 months na simula nung mangyari ang lahat. 9 months na simula ng tinigil ko ang kahibangan ko. 9 months na simula nang malaman ko ang lahat. May sakit si Dianne. It's been 9 months simula ng humingi si dad ng tawad.

9 months na din simula ng patawarin ko sya at maayus ang gulong namagitan sa aming dalawa. Malungkot man isipin ng dahil sa akin ang daming nasaktan ng dahil sa akalang kong trinaydor ako ng mga taong pinagkatiwalaaan ko. Akala ko pinagkaisahan nila ako. Akala ko niloko nila ako. Akala ko ginusto nila ang lahat pero mali ako. Maling mali. Hindi ako nagtiwala sa salitang "HINDI NILA MAGAGAWA TO" kinapitan ko ang galit ko. Imbis na isipin kung bakit nila to nagawa. Inisipin ko pa kung Paano sila pabagsakin. Kung anong klaseng paghihiganti ang gagawin ko.

Alam kong ang laki kong tanga dahil sa ginawa ko. Alam kong ang bobo ko. Ang useless ko. Ang babaw kong tao. Pero tulad nga ng sabi ko tao lang ako. Tao lang na nagkakaroon ng kamalian. Walang perpektong tao.

But sabi nga nila

LOVE YOUR IMPERFECTIONS

We're Perfectly imperfect. Hindi tayo ginawang perpekto lahat tayo may kamalian sa buhay. Lahat tayo nakagawa ng kasamaan. Pero walang salitang "TOO LATE" sa taong purisgidong mapatawad. Walang salitang SUKO sa taong magsisikap.

Pwede kang maghiganti. Pwede mong iparamdam sa iba ang sakit na pinaramdam nila. Pero ang taong "WILL THAT REVENGE CAN MAKE THINGS BETTER?"

Isa sa natutunan ko bago gawin ang isang bagay kailangang pagisipang mabuti. Pag ba nagrevenge tayo sasaya tayo? Pag ba ginawa natin yun babalik ang lahat? Mauulit pa ba ang nakaraan?

Unfortunately. No it can't change the past. Past. It means nakaraan na, Kailangang kalimutan. Forgive and forget. You should forgive those people who did a bad things on you

Instead of having a revenge. Why not enjoy your life? Magsaya tayo. Magmove on. Magbago. Kalimutan ang nakaraan, ang nakaraang nagpabago sa atin. Actually dapat nga magpasalamat tayo sa mga taong nanakit sa atin. Bakit? Dahil sa kanila tumatag tayo. Dahil sa kanila naging palaban tayo.Dahil sa kanila naging mas better tayong tao. Pinatatag tayo ng sakit na binigay nila.

"Thingking something?" I smile

"Yeah. Iniisip ko kung gaano ako Katanga dati" hinawakan naman nya ang kamay ko.

"Ayus lang ang magkamali basta kailangan nating kumuha ng aral sa pagkakamaling yun" Ngumiti naman sa akin si Kent. He's right. Kailangan nating matuto sa kamaliang nagawa natin. Kailangan nating gawing lesson yun. Ika nga

"Lesson learned"

"I know. That's why tinatama ko lahat ng kamalian ko noon" humigpit naman ang hawaknya sa kamay ko. Bakit nga ba ngayon ko lang narealize na ang gwapo pala ni kent? He has a perfect eyelashes. Kissable lips. Pointed Nose

Everything is perfect, Bakit ngayon ko lnga lang ba to napansin?

"Now you're thingking me right?" I rolled my yes. How did he know?

"Last Time I check I'm the husband" agad na binitawan ni Kent ang kamay ko. Oo nga pala. Hindi nga pala si Kent ang asawa ko

Bakit nga bas a isang tulad ni Gian ako nakasal? Bakit hindi nalang kay kent? Now I have regrets. Kidding haha

"I have to go bye Ayesha. Bye bro" sabi ni kent bago umalis. Bumisita kasi sya sa bahay naming. Nakatayo lang naman sa harap ko si gian kaya tinaasan ko sya ng kilay

"Problema mo?" umiling iling naman sya. Sabay akyat sa taas. Aba iwanan ba naman ako!

Haisst!