Benim Hikayem...

-4-

....

Saatlerdir hastanede olduğumuzu doktorun yanımıza gelip yakını mısınız demesiyle anlamıştım.

"Evet"

Dedikten sonra " neyi oluyorsunuz ?"

Sorusuna "sevgilisiyim " diye cevap vermiştim.

"Lütfen benimle gelir misiniz doğa hanım... Bakın Ufuk beyin vicudu tamamen kanser hücreleriyle kaplanmış. Bugüne kadar yaşadığına dua etmelisin açık konuşmak gerekirse. Eğer bugün yataktan kalkabilirse bile çok uzun bir zamanı olmadığını ve kendimizi hazırlamanızın gerektiğini size söylemek zorundayım."

Doktorun dedikleri beynimde dolanıyordu , anlamıyordum çok saçmaydı. Onu kaybedemezdim beni bırakıcağına söz vermişti.

...

Tam 5 saat sonra yoğun bakımdan çıkmıştı Ufuk. Odaya kimseyi almıyorlardı , tek bi kişiyi alabiliceklerini ve onunda en fazla 5 dakika durucağını söylemişlerdi. Gözümü etrafa ben giricem bakışı atmak için çevirdiğimde ufuğun annesinin gelmiş olduğunu farkettim. Ne zaman gelmiş? Haberim bile yok geldiğinden. Uzun bi süre birbirimize baktık. Ukala bir şekilde hemşireye dönüp

" Beni hazırlar mısınız ? Sevgilimin bana ihtiyacı var. "

Dedim. Tek bir itiraz bile çıkmadı etraftan.

Odaya girdim bembeyazdı her tarafında yapışkan şeyler vardı ve garip bişey Bağlıydı ağzına ondan nefes alıyordu.

"Bebeğiim beni duyuyor musun? Yanındayım bak. Kafanı salla bari ne biliyim elini başka biyere koy ben anlarım sevgilim ben seni hep anladım. Ihtiyacın olan o sersem ilaçlar değil aşkım , benim işte. Bak yanındayım Nolur kalk ayağa yanıldınız işte ben İyiyim diye bağır nolur bitanem."

Kafamı göğsüne koyarken var gücümle ağlıyordum. Kafamı etrafıma doğru döndürdüğümde o garip nabız aleti dikkatimi çekmişti , kafamı göğsünden çektiğim an nabızının sıfırlandığını gördüm. Cırlayarak ağlamaya başlamıştım. İnsanlar beni odadan almaya çalışıyordu ama ben var gücümle sürünüyordum yerde. En az 6-7 doktor yada hemşire toplanmıstı ufuğun başına. Bişeyler yapıyorlardı ona kıyamıyordum daha sesli ağlıyordum. 

...

     Uyandığımda hastane odasındaydım. Büyük ihtimal bayılmıştım kolumda bağlı bir serum vardı. Serumuda elime alıp Ufuğun olduğu yoğun bakım odasına gittim. Ufuk yoktu ama herkes koridorlardaydı. Ufuk diye bağırıyordum kimse dönüp bakmıyodu bile. Serumu orda çıkartıp yere atmıştım koşa koşa Morga gidiyordum. Yeni konulduğu çok belli bir ceset vardı daha ortada soğumamış bile , sadece saçları açıktaydı. Ufuktu o saçlarından anlamıştım ufuktu işte. 

Koşarak o cesetin yanına gittim .... 

7 vote yeni bölüm gelir arkadaşlar , vote sayısı çok iyi ama okuyucu sayısından memnun değilim. Yeni bölüm elimde vote geldiği gibi paylaşıyorum yeni bölümü. Biliyorum kısa oldu ama diğer bölüm çok uzun. Hepinizi çok seviyorum..