စကားခ်ပ္: 11th July 2016 မွာ ေနာက္ဆံုးေရးျဖစ္တဲ့အပိုင္းကို ဒီပံုျပင္ရဲ႕အဆံုးသတ္လို႔ ထင္မိခဲ့တာဟာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ မဟာအမွားတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
×××
ဆုပ္ေခ်ၿပီး ေလထဲလႊင့္ပစ္လိုက္တာနဲ႔ ျပာမႈန္ေတြလို တကြဲတျပား ေပ်ာက္ကြယ္သြားမဲ့ အရာေတြထဲမွာ ခ်စ္ျခင္းတရားမပါမွန္း ကၽြန္ေတာ္မသိခဲ့ပါဘူး။
မိုက္မဲတယ္ပဲဆိုဆို သူ႔ကိုေမ့ပစ္ႏိုင္ပါတယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိေနမိခဲ့တာပဲ။
တကယ္ေတာ့ သူ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြက ဆားပက္ၿပီးႏွင္မရတဲ့ နတ္ဆိုးဝိညာဥ္ေတြပဲ။ မသိလိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို ေျခသံလံုတဲ့ ရင္ခုန္သံေတြက ကၽြန္ေတာ့္ ရင္ဘတ္ကို အထပ္ထပ္ရစ္ပတ္လ်က္သား ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။
ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ေတြက တိမ္လႊာဝါဂြမ္းေတြလို ျဖဴဆြတ္ႏူးညံ့တဲ့ အခ်စ္မ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ အနာဂတ္မွာ ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ ဆြတ္ပ်ံ႕ၾကည္ႏူးဖြယ္ျဖစ္ေနမဲ့ ခံစားခ်က္ပါးပါးေလးေတြ မဟုတ္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္အခ်စ္ဟာ အဆိပ္သင့္ေလထုလို ကၽြန္ေတာ့္ကို တစ္စတစ္စဝါးမ်ိဳမဲ့ အခ်စ္မ်ိဳး။ ကၽြန္ေတာ့္ အသိစိတ္ေတြကို သြားၾကားထိုးတံခ်ိဳးသလို ခ်ိဳးဖ်က္ပစ္မဲ့ အခ်စ္မ်ိဳး။
သူ႔ဓာတ္ပံုကို စကၠန္႔အနည္းငယ္ ျမင္ၿပီးေနာက္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ရွစ္နာရီၾကာေအာင္ သူ႔ကို အိပ္မက္မက္ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လက္လွမ္းမမွီႏိုင္တဲ့ ေနရာမွာ အၿမဲတမ္းရွိေနမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ၾကယ္ကေလးကို ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေျမေအာက္ငရဲကေန ေမာ့ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာေတာ့ ရွစ္နာရီဟာ ရွစ္ကမာၻၾကာခဲ့တာေပါ့ေလ။
ေနာက္ေတာ့ အိပ္မက္ဆိုးက ႏိုးသလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ လန္႔ႏိုးလာခဲ့တယ္။
ေလသင္တုန္းျဖတ္သလို မလႈပ္မယွက္ မ်က္ႏွာၾကက္ကို စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ေမ့ၿပီလို႔ထင္ခဲ့တဲ့ အမွတ္တရေတြက ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းထဲကို တသီတတန္းဝင္လာတယ္။ အဲ့အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ သူ႔အၿပံဳးဟာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ၾကည္ႏူးစရာေပမဲ့ အခုေတာ့ သူ႔အၿပံဳးေတြ၊ သူ႔စကားေတြကို မွတ္မိတာက ကၽြန္ေတာ့္ကို နာက်င္ေစတယ္။
ဝန္မခံခ်င္ေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားဟာ သူ႔ကို ဘယ္လိုမွ လက္မလႊတ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။
ရယ္စရာေတာ့အေကာင္းသား။ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို လက္လႊတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရင္း ေရးတဲ့ စာစုတိုင္းဟာ သူ႔ကို ဆက္လက္ဖက္တြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ စာေၾကာင္းေတြခ်ည္းပဲ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေမ့ဖို႔ႀကိဳးစားတဲ့ မွတ္ဉာဏ္ေတြဟာ ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေႏွာက္ထဲကို အတင္းတိုးဝင္သြားၾကတယ္။
×××
ဒါဟာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္မဟုတ္ပါဘူး။
ဘယ္ကမွန္းမသိတဲ့ ဝဋ္ေၾကြးကို အေက်ဆပ္ေနရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြ သက္သက္ပါ။
×××
ကၽြန္ေတာ့္ကို အႀကံေပးစရာမလိုပါဘူး...
ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏွစ္သိမ့္ဖို႔လည္း မလိုပါဘူး...
ကၽြန္ေတာ့္ကို နားေထာင္ေပးရုံနဲ႔ ေက်နပ္ပါတယ္...
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
×××
