The Nerd Is The Legendary Gangster Queen (UNDER EDITING)

Chapter 45 - Getting Ready

Hi! If you haven't read yung story ko na 'Assassinator', I recommend po na basahin nyo hehe. This is also an action genre story so magugustuhan nyo, for sure. On-hold po sya now, and sisimulan ko na ulit after kong tapusin itong TNITLGQ so stay tuned! 💗 [The portrayers are Moonbyul (MAMAMOO), Solar (MAMAMOO), Eric Nam and also Lee Minhyuk (BTOB)]
~Senpai30 👅

CHAPTER 45
"Getting ready"

----

November 14, 2016

■ Sakura ■

It's been 2 weeks since we got here in Japan. Hanggang ngayon ay di pa rin nagigising si Mom and lahat kami, sobrang worried na. I can't go back to the Philippines hangga't di pa nagigising si Mom.

Every night, si Dad ang kasama ni Mom and every night ko din sya nakikitang umiyak. I'm trying not to cry everytime kasi alam kong lalong malulungkot si Dad. Lagi kong kasama si Shin at parehas kaming halos 1 or 2 hours lang ang tulog sa sobrang pag iisip kay Mom.

Nasa hallway kami ni Shin, nakaupo sa isang bench malapit sa room ni Mom. Nakahiga si Shin, ginagamit ang lap ko as unan, at tulog na. Pinatulog ko muna sya dahil wala talaga syang tulog ngayon.

"Ichi, here." napatingin ako sa nagsalita, si Akio. Umupo sya sa tabi ko at inabutan nya ako ng Georgia. It is a coffee in Japan that I super love.

Ngumiti ako sa kanya at kinuha ang inabot nya. "Arigato, Akio. By the way, where is your twin? Tsaka si Daiki at si Demon? Kung umuwi muna sila sa hideout nyo, its fine. Pwede ka munang umuwi. You've been staying here for two weeks."

Umiling sya. "Hindi sila umuwi. Ayun, oh. Naglatag na sila dito." may tinuro sya sa right side namin. And he is right, andun nga sila Akira at Daiki. Di ko alam kung matatawa ako or hindi sa itsura nila. Nakahiga sila sa isang mattress sa gilid ng hallway at magkayap na natutulog.

I took a sip from my coffee and smiled a bit. "Thank you, ha." I rarely say thank you but when I do, I really mean it.

"Its fine, you don't have to thank us. Gusto namin na nandito at kasama kayo. Hindi naman ibang tao sila Auntie at Uncle. We also treat them as our family, lahat kayo." he smiled. I rarely see him smile kaya I was stunned a little bit. But sabagay, ako din naman.

"No really, thank you. If you did not found them sa mansion habang sinasaktan at unti-unti silang pinapatay, wala na siguro kaming parents ngayon. So thank you. I am saying this sincerely, and not just because I am forced to." I said.

He smiled at me, again. Magsasalita pa sana sya pero biglang may mga dumaan sa harap namin, mga tumatakbong doctor and nurses papunta sa room ni Mom. 

"Mom..."

I got up and ginising si Shin.

Niyugyog ko sya, "Shin, wake up! Fuck! Wake up! Si Mom!" sigaw ko sa kanya. Agad syang tumayo at nagpunas ng mata.

"What? What's happening?" tanong nya. Pinipigilan kong umiyak. Nakita kong pinuntahan ni Akio ang dalawa pang natutulog.

"There must be something happening to Mom. Tumakbo sila papunta dun."

Agad kaming tumakbo papunta sa room ni Mom. We saw Dad, holding Mom's hand and he is crying. I looked at Mom. Napaluhod nalang ako at humagulgol dahil sa nakita ko.