Donna's Point of View
"Let's go? I guess your hungry. Kumain na muna tayo" he said and started to pull me with his grip is on my wrist. Nagmumukha tuloy akong stroll bag o maleta sa ginagawa nya.
"Hop in" And I did what he said.
"Alam mo, hindi pa talaga ako gutom. Hula m—" I sudden stopped ng biglang tumunog yung tyan ko, signalizing me that I'm hungry. Napasapo naman ako sa ulo ko habang mariing nakapikit ang mga mata ko. Sige Donna, Magsinungaling ka pa!
I heard him chuckled, that's why I immediately opened my eyes but when my eyes landed to his mouth. The smile has no longer to be seen. Sayang, ito pa naman sana ang unang pagkakataon na makita ko syang ngumiti. Nakalasawa na din kasing makita ang mukha nyang nakapoker face buong araw.
"Kuya" mahinang sambit ko.
"Hmm?" He hummed while his eyes were still on the road.
"Why you don't want to open-up?" Nagtatakang tanong ko habang nakatingin sa bintana.
Nagulat naman ako ng bigla nyang hininto yung kotse. Muntik na tuloy akong ma-untog sa harapan ko.
"It was said in the rules, right?" Lumingon sya sakin at 'tila ba may bahid ng inis ang kanyang mga mata.
I don't know what to say kaya napatango na lang ako. Hanggang kelan nya kaya itatago ang katauhan nya sakin? Hanggang ngayon, isa pa rin syang misteryo para sakin. A mystery that is hard to solve for me.
"Were here" sambit nya, tumingin naman ako sa bintana at isnag restaurant ang bumungad sakin.
Bumaba na ako ng kotse at sinundan na sya papasok sa Restaurant. Magmumukha sana kami mag-couple kung magkalink lang ang mga arms namin, kaso hindi. Nagmumukha tuloy akong secretary nya ngayon, ang saya di ba? Pero okay lang 'yan! Ifi-feel ko na lang na date namin 'to! Para bongga!
May humarang naman samin, isang waiter. Kinausap nya si Kuya. Hindi ko na lang sila pinansin. Pakialam ko sa kanila? Hinayaan ko ang mga mata ko na libutin itong restaurant. It's look like I'm in the some dynasty thingy, I don't know, I can't explain. All I can say is perfect, beautiful, but it will going to be more beautiful if this is a date. Bad luck, it's not.
"Hey, wag ka namang magpahalata na hindi ka pa nakakapunta, can you please act normal," Nanlaki ang mata ko sa mga sinasabi nya, he just said it right next to my ear. And I could clearly felt his breathe on me. Hindi nya ba alam na naiilang ako sa sobrang lapit nya sakin? "And I forgot, please stop drooling around" Ipinagsawalang bahala ko na lang ang sinabi nya at ibinaling ko ang atensyon ko sa isang babaeng kakadating lang. Ito ata yung waitress.
"Ma'am Sir, please follow me" the waitress said and started to guide us were our table is. Masasabi kong parang maze 'to, nakakahilo yet ang ganda naman ng mga decorations, like parang nasa dynasty talaga ako— I mean kami.
