❌АЛУУРЧНЫ ХАЙР❌(Дууссан)

Ep-8 Жонгүк

Зохиогчийн талаас
Өнөөдөр Сэүн Кёнсүү бас Шимиүн л гэрт үлдсэн байв. Бусд нь гадуур ажилтай байсан юм. Өдөр хоолонд Кёнсүү түүний байшинд байдаг бяцхан боолдоо хоол өгөхөөр дээшээ өгсөн түлхүүрээ гаргаж ирэн онгойлгон хаалга цоожлон орлоо. Тэр түүний урдаас харан хоолоо гаргаж тайван түүн рүү удаан харав. Энд удаан байснаас болж нүдний доор нь зураас татан аймшигтай харагдаж байсан юм. Тэр эцэст нь бодосны эцэст шийдэн. Өрөөнөөс гаран алчуур саван шампүүн гээд бүхий л бие угаахад хэрэгтэй зүйл авчирах хооронд тэр авчирсан хоолыг нь дуусгасан байв. Кёнсүү буцаж орж ирэн хоолоо жижэгхэн ширээнд тавин. Өрөөний буланд байх шүршигч аван хүйтэн усанд нь дээр нь тохируулав. Мэдээж ус шүршигч энд байх нь бас л нэг шалтгаантай биз. Тэр ус шүршигчээ нээн түүн рүү цацлаа. Тэр биеээ хураан өвдөгөө тэврэн суучихав. Тэр түүнд "Чөлөөтэй бай би чамд тусалж байна" гэж хатуу хэлэв. Тэр эцэст нь ойлголоо түүний өмссөн цагаан урт плаж нь гэрэлтэж эхэлэв. Гэхдээ тэр аль болох жирийн мэт өнгөрөөхийг хичээж байв. Гэсэн ч тэр дотроо дотоож л өмссөн байсан юм. Тэр шүршиж дууссаны дараа тэр түүнд шампүүн бас бус бие угаагч өгөн тэр өөрийгөө угааж эхэллээ. Эцэст нь тэр дахин шүршигчээ нээн шүршив. Эцэст нь дууссан тэр түүн рүү алчуур шидэн өрөөнөөс гарлаа. Учир нь тэрний ажил дууссан болхоор. 

Түүний дараа Сэхүн хийх зүйл олдохгүй Түүнд дээр зочилхоор шийдэн түлхээрээрээ онгойлгон оров. Сэхүн бол нээх их яриад байдаг нэгэн биш. Түүнд хар бараан дурсамж бий. Тэр хэзээ ч хэлэхгүй тэр нууцыг.

Тэр түүний норсон үсийг харан Кёнсүү түүнийг угаасан байна гэж мэдэв. Тэр ойрхон сандал дээр суун түүн рүү ширтэв. Сохи түүн рүү харахгүй доошоо харж байв. Сэхүн чимээгүй тэндээ суунгаа нүдээ анин замбараагүй бодлоо цэгцэлхийг хичээж байв. Удалгүй тэр босон гянданг онгойлгов. Сохи ямар ч хөдөлгөөн хийлгүй түүн рүү харав. Сэхүн түүн рүү харан "Орилохгүй гэж амал" гэж хэлхэд. Сохи зүгээр л толгой дохив. Удалгүй Сэхүн түүнийг гяндангаас гарган түүнийг зогсуулан тэвэрлээ. Яагаад? Гэж асууж магадгүй учир нь тэр түүний зовлонг мэдэж байсан юм. Тэр түүнийг зүрх сэтгэлээрээ ойлгож сонсож байсан. Сэхүн түүнийг нурууг зөөлхөн илэхэд. Удаан тэвчсэн Сохигийн нүднээс нулимс урсан уйлж эхэллээ. Сохигийн нулимс Сэхүний подволкыг норгож байв. Удаан үргэлжэлсэн түүний нулимс эцэст нь дуусхад. Сэхүн түүний нулимсыг арчин. Түүний нүд рүү гүнзгий ширтэнгээ "Бүх зүйл зүгээр болох болно тун удахгүй" гэж хэлэн. Сохи д найдвар үлдээн гарч одов. Мэдээж Сохиг буцаж гянданд нь хийсэн.

(Энэ ээс цааш өдөрт хэн хэн орч ирсэн яасан тухай гарна)

*************
"6 өдөр"
Сохи хар дарсан зүүднээсээ сэрэн. Сууж байхад Жунмён орж ирэн түүнд тан(Уудаг эм) өгөв.
*************
"7 өдөр"
Чэн орж ирэн түүнийг тайтгаруулав
*************
"8 өдөр"
Бэкхён орж ирэн түүнийг яг аль улсынх болхыг асуув? (Сохи үнэндээ бүтэн Солонгос биш)

Өдөр болгон шинэ зүйл эхэлж. Өдөр болгон тэд нэг нэгээрээ орж ирж түүнтэй дотносоно.

Жонгүк ийн(Нөгөө ихэр) талаас

2 сар өнгөрч би Сохиг хайхдаа бууж өгөөд байлаа. Түүний гэрт очиход хэн ч байхгой мөн аав ээж нь гадаадад амьдардаг тул тэдэн рүү холбогдох гэж үзсэн ч болсонгүй. Сонин нь би зүгээр байна юу ч мэдрэхгүй зүгээр л яг л хэрэггүй зүйлээ алдсан мэт. Санаа ч зовохгүй байв.

Би энэ хэргийг орхихоор шийдэв. Учир нь би түүнийг зүгээр байгаа гэж итгэсэн юм.

За одоо гоё романс эхэлнэ за юу тэгээд 5 хэсгийн дараа дуусна. Тэгээд тэр Butterfly өгүүллэг ердөө 5 хсэгтэй л байна. Тэрний дараа нэг өгүүллэг олсон байгаа тэрийг идэвхтэй бичнэ. За тэгээд дэмжээрэй.  Удахгүй дууслаа шд. Бас манай хичээл дууслаа дараа долоо хоногийн дөрөв дөхь т сүүлийн өдөр. Тэрний дараа чөлөөтэй. 

+34 воте +13 сэтийн дараа