upside down • soonhoon

019

(Feeling ko nagiging boring na tong story TT^TT )

3 weeks after. . . (puro skip ako jusko gugigo)

It was a simple day. Lahat ng tao may kanya kanyang ginagawa. Pwera sa isang tao, maputi, maliit hulaan nyo.

"Parang nagtaksil ako kay Gyu" hindi nya maiwasang mag isip ng kung ano ano dahil sa nararamdaman nya. He's happy when Mingyu is around. Oo masaya sya pero yung saya ba na ito ay. . . dahil magsyota sila o . . . magkaibigan?

Masaya si Jihoon sa piling ni Mingyu pero dahil ba to sa mag syota sila o . . .magkaibigan sila?

Madami ng naitulong si Gyu sakanya. Ayaw nyang mabalewala lang yun. Kaya nya ba sinagot si gyu dahil mahal nya talaga ito. . . o natatakot lang syang layuan sya nito pag binasted nya?

Madaming tanong sa utak ni Jihoon. Hindi natin maiisa isa yun kaya sa kabilang banda tayo.

"Should I let him go? Feeling ko hindi naman sya masaya sakin" yan ang tanong na kanina pa nagpapaulit ulit kay Mingyu. Para kasing nakikita nyang wala namang patutunguhan yung relasyon nila kung sya lang ang may gusto. Sya mismo, mingyu his self. Alam nya kung sino talaga ang mahal ni Jihoon at alam nyang hindi sya yun. Toxic right? Alam nyang naaawa lang sakanya si Jihoon kaya sya sinagot nito.

Pero dapat nya na nga ba itong pakawalan? Andito na sila. Sila na, mag syota na sila, he should be happy right now but why does he feels so. . . sad.

"Jihoon hyung tara sa garden" sabi ni Gyu kaya napatayo si Jihoon at sumama kay Mingyu. Kumapit sya sa braso ni Mingyu habang nag lalakad sila.

"Diba dapat kikiligin ako? Bakit wala? Wala ng spark"

(Bebeq bili ka ng fireworks para mag ka spark)

"Anong gagawin natin sa garden Mingyu KO?" Jihoon empasized the 'ko' medyo nagulat si Mingyu but still no 'kilig'

"May pag uusapan tayo hyung" ng makarating na sila sa garden ay umupo sila sa may bench doon.

"Hyung ang ganda ng bulaklak no?" Sambit ni Gyu habang hinawakan ang rose ngunit natusok sya but no reaction.

"Gyu! Dumudugo" hahawakan na sana ito ni Jihoon pero nilayo ito ni Mingyu.

"Wag na hyung kaya ko na to" konti nalang ata ay iiyak na sya. Handa na nyang pakawalan si Jihoon. Handa na talaga sya.

"Hyung mahal mo ba ko?" Tanong ni Mingyu habang nakatingin sa mga mata ni Jihoon "Or should I say. Minahal mo ba talaga ako?" dugtong nya pa.

"A..ano bang klaseng tanong yan? Ofcour—" naputol ang sasabihin nya ng magsalita si Mingyu.

"Bilang kaibigan mo?" Napayuko si Jihoon. At doon na tumulo ang mga luha ni Mingyu na kanina pa pinipigilan.

"Hyung mahirap ba kong mahalin? Bakit sa tinagal nating mag kasama hindi mo parin ako magawang mahalin? I show you my love hyung but still sya parin mahal mo kahit sinaktan ka nya hyung. Bakit hyung? Tanga ba kong mahalin ka? Am I fool for loving you?" Hindi narin mapigilan ni Jihoon na umiyak sa sinasabi ng nakababata.

"I..im sorry Gyu"

"No hyung don't be sorry. Be thankful. . . pinapakawalan na kita" nagulat si Jihoon sa sinabi ni Mingyu kaya niyakap nya ito ng mahigpit na parang nag sasabing wag na syang umalis.

"G..gyu sorry sorry wag naman oh please?"

"Hyung alam kong mahal mo si Soonyoung hyung. Pinapakawalan na kita oh. Atsaka isa pa hyung, may mahal din akong iba. Siguro naatach lang tayo- i mean ako sayo kasi matagal na taon tayong magkasama" paliwanag ni Mingyu pero umiiyak parin.

"Hyung I love you, mahal na mahal kita kahit na hindi mo magawa sakin to di bilang kaibigan kundi bilang ako. Sabihin mo sakin kung sasaktan ka nya ha? Uupakan ko si Soonyoung Hyung pag nagkataon" natawa silang pareho.

"Tara na gyu" malungkot silang pareho. Si Gyu dahil alam nyang wala na sila ng mahal nya, si Jihoon dahil baka layuan sya ng kaibigan.

"Oh bakit maga mga mata nyong dalawa?" Bungad na tanong ni Minghao ng makapasok silang dalawa sa bahay.

"Wala na kami" ang nakahawak na kamay ni Mingyu kay Jihoon ay ipinakita nya. Tinaas nya ito at biglang binitawan na parang nag sasabing wala ng hoongyu

"Im sorry" ngumiti ng mapait si Mingyu at nagkulong sa kwarto. Naiwan si Jihoon na nakayuko't nakatayo.

"Hyung anong nangyari?" Tanong ni Seokmin. At pinaupo ang hyung nya.

"Pinakawalan na nya ko" sabi nito at nag kwento lang sa mga kaibigan.

"Sana pala hindi ko nalang sya pinaasa" nakayukong sambit ni Jihoon.

"It's okay hyung. Atleast you tried. Tinry mong mahalin sya diba? Kahit na alam mong kaibigan lang turing mo sakanya" sabi ni Vernon at ngumiti.

"Tsaka Jihoon. Sinabi ni Gyu na may iba syang mahal. Alam nating lahat yun hindi ba?" Sabi ni Jeonghan na nakapag patango sa lahat.

"Give chance to other, hayaan nyo ipagdadasal ko na magkabati na kayo" as expected, Jisoo.

"Tsaka hyung, madami pang nag mamahal sayo dyan minsan nasa kanan mo lang" napatingin si Jihoon sa kanan at nakita si Soonyoung na nakayuko at natutulog. . .?

He chuckles. Nacute an sya kay Soonyoung akala nya nakikinig ito sa usapan nila pero hindi eh. Natutulog pala ito.

"Salamat sainyo" ngumiti si Jihoon lalo na kay Wonu.

"Alagaan mo si Mingyu ha? Wag kang gagaya sakin kundi hahabulin ka ng gitara ko"

"HALAAAAAA WONU HYUUUUUUNG!" they said in chorus with a teasing look at Wonwoo.

"Haha aalagaan ko yun. Sige puntahan ko muna. Salamat Jihoon" ngumiti ito pabalik at pinuntahan si Mingyu.

Mabigat man sa pakiramdam ni Jihoon yung nangyari. Still masaya parin sya dahil hindi na sila nasasakal sa isa't isa. Mahal nila ang isa't isa bilang magkaibigan hindi bilang sila. Jihoon and Gyu will just stay as a friend  no matter what happend, pagbali baligtarin mo man ang mundo. Tumangkad man si Jihoon at si pumandak si Gyu hindi nila mahal ang isa't isa bilang magsyota.