Jihoon's
Naka yuko lang kaming lahat ng biglang dumating si Wonwoo na pagod na pagod sa dami ng bitbit nyang tubig at pagkain.
"Oh anyare babe? Asan yung plastic? Bat di mo to pina plastic?" Tanong ni Mingyu na tinulungan si Wonwoo.
"Nag chat ako sainyo! Nagpapatulong ako di nyo pinansin" sabi ni Wonwoo na parang nainis.
Binigay nya isa isa yung mga pagkain na binili nya "bayaran nyo yan"
Hahaha. Thankful ako dahil may mga kaibigan akong ganto. Dinadamayan ako, o napapangiti ako sakanila ngayong may problema ako.
"Oh Uji" kinuha ko naman yung oagkain na ibinigay nya sakin at ngumiti "salamat" sabi ko at kumain.
Katabi ko si Jisoo Hyung at Jeonghan Hyung. Nagsasabi sila ng comforting worda para mapagaan ang loob ko. Si Seokmin, Boo at Minghao naman ay ayun nag aasaran sila. Tawa ng tawa pero makikita mo sa mata nila ang lungkot. Si Seokmin, ang pinaka malakas tumawa yet ang mata nya puno ng kalungkutan. Bukod kay Boo sya ang pinakamatalik na kaibigan ni Soonyoung. Chidhood frnds sila at alam kong nagkagusto din si Seokmin kay Soonyoung.
Si Seungcheol hyung kitang kita sa mata ang lungkot kahit na kumakain ito. Si Chan na kita sakanya ang pag aalala lalo na si Jeonghan hyung at Jisoo hyung. Si Wonwoo na kahit nakikipag landian kay Mingyu halata sa mga mata nito ang lungkot pati kay Mingyu.
Kung sila malungkot eh ano pa ko? Nasasaktan ako sa kalagayan ng mahal ko, alam kong lalaban sya at alam kong kami ang magiging inspirasyon nya.
"Uji. Kainin mo na yan ha? Wag kang magpapadala sa nangyayari kay Soonyoung, magpakatatag ka. Bukod samin. Ikaw ang pinaghuhugutan ng lakas nyang si Soonyoung kaya wag kang bibitaw" sabi ni Jisoo hyung kaya napangiti ako.
"Doc! Patient Kwon! ICU number 17!" Sigaw ng nurse kaya napatayo ako.
"S..soonyoung"
"Sir hindi na po pwedeng pumasok dito nalang po kayo"
"HINDI!! KAILANGAN AKO NI SOONYOUNG!!!!" sigaw ko at pinigilan na ko nila Jun at Mingyu.
"Sir hindi po talaga pwede" huling sabi nya at nag mask sabay sinarado ang pinto.
Napaupo nalang ako habang umiiyak. Hindi pwedeng mawala si Soonyoung.
Soonyoung di mo ko pwedeng iwan. . .
Lumaban ka please. . .
