No Erase | JaDine FanFic

Chapter 2

*FLASHBACK

Three months ago, my Mom decided na mag vacation daw ako sa Dubai. They’re already residing there together with my siblings. Actually, matagal na sila dun. Dun na nga niya isinilang yung dalawang siblings ko. Pero paanong naiwan ako dito? Well thats another story! Since first time ko ngang magpunta dun, actually ulit, noon pa talaga ako nila gustong pumunta dun, pero umaayaw ako, coz its more fun in the Philippines kaya tuwing summer! HIHIHI :D

Ngayon lang nila ako napapayag, at ewan ko rin kong bakit, siguro graduation gift ko nalang for myself dahil naka-graduate na akong highschool! College na ako next school opening!~ Yeee beybi! At dahil nga ako lang mag-isa at wala man lang sasama na family member ko sakin, Mom got worried. Baka daw kasi mawala ako, or me mangyaring masama. Kaya kamuntikan ng ma cancel tong first out of the country ko. Buti nalang talaga at nagkita sila ng looooong time bff nia dun sa Dubai, which happen to become Clements’ Mom.

Ayon the usual chikahan moment.

Kakatransfer lang pala ng family nila dun from Qatar kaya ngayon lang sila nagkita ni Mama. Na kwento din ng Mama niya na she’s planning na pagbakasyonin daw si Clement dun, pero she’s worried too kasi di masasamahan ng kapatid niya (yung Tita ni Clement sa Airport kanina) dahil busy sa work. And poof, after there chikahan session, eh they’ve decided na kami nalang ni Clement ang pagsamahin. Kaya nong isang araw, nagkita kami sa mall, together with my Tita and his Tita to know each other. Kwento-kwento lang, gala-gala, eat our dinner then umalis na.

And here I am, sitting next to Akala-ko-mabait-guy-yun-pala-hindi. Hayyyy, first impression never last nga talaga. Kamuntikan pa naman akong ma-crush sa isang to. Buti nalang talaga at nakita ko agad yung evil side niya noh? Nyehehehe :3

Natawa nalang ako when I remember talking to my cousin yesterday. Ang sabi ko kasi sa kanya, aside from excited na akong pumunta ng Dubai, eh makakasama ko pa ang isang Prince Charming. Gwapo na, mabait pa. Which is definitely wrong *erase-erase to that mabait word*

“Why are you smiling alone? Are you half-crazy?” with an ewww look.

“Nag smile lang crazy agad? Di ba pweding may naalala lang?”

“Who? Me?” sabay smirk

Ayyy? Ayyy ang feeler ni Kuya ha!

“Asa dude! Yuckss”

Sinamaan lang niya ako ng tingin at tinaasan ko naman siya ng kilay. Akala niya ha? Akala niya siya lang pwedi mag-sungit? Neknek nia!

We both mind our own business nalang while waiting and good thing di na kami nag usap.

After a minute, bigla nalang siyang tumayo at parang aalis ata

“Hoy Clement san ka pupunta?” abat may plano ba siyang ewan ako? Ayoko maiwan noh!

“Away from you. Why?” emotionless at cold niyang sabi. Brrrrr

“Anong away from me? Hoy wag mo nga akong ewan, pag may mangyari saking masama lagot ka talaga!” tumayo ako at lumapit sa kanya.

“Hoy ka din! At yuckkks, wag ka nga lumapit sa kin! Alis! *sabay tulak sakin. Angg arte! Anung akala niya sakin? May contagious disease? Sipain ko to eh

“Parang bading to!” kung maka tulak kasi.

“Anong sabi mo?” inis na tanong niya

“Wala! Ang sabi ko, hindi mo ako pweding ewan or pabayaan. Im your responsibility kaya” hihi

“Responsibility pinagsasabi mo? At pakialam ko sayo ha?” aray ha!

“Maypakialam ka sakin ofcourse kasi inihabilin ako ng mama at tita ko sa iyo. Pag ako nawala, it’ll bring hassles to your life since ikaw ang last na kasama ko. At pag me mangyari sakin na masama, more hassles and problems youll gonna face plus the conscience. At pag ako namatay, lagot ka! Hindi ko patatahimikin ang buhay mo at forever kitang mumultuhin. Awooooo”

Kamuntikan na niya akong masapak dahil sa inis niya. Buti nalang alert ako kaya nakailag hihih

“Ano? Eewan mo pa ba talaga ako at pababayaan nalang dito?” sabay pout

“Can you please stop that pouting thinggy of yours? Hindi bagay! Aiisshhhhh! Such an annoying creature!” tapos hinigit nia wrist ko at kinaladkad ako. Ouchyyyyy! Ansakit makahawak ng isang to! T_T   “ Im gonna buy something coz Im hungry. Kaya kung gusto mo kumain, sumunod ka nalang” sabi niya ng hindi tumitingin sakin at dirediritso lang na naglalakad.

Like dzuuuuuh! Kahit sabihin ko naman na hindi ako gutom, susunod at susunod  parin ako sayo! Hello? Hawak-hawak mo kaya wrist ko! Stupid-_-

Higit-higit nya parin tong kamay ko hanggang sa nakarating na kami sa isang sossy na bakeshop dito sa Airport. Binitiwan niya na lang ito nong pumipili na siya ng gusto niyang orderin, ni hindi man lang niya ako tinanong kung anu gusto kong kainin. Tskkkk. What a bad guy! Pero marami naman binili niya. Siguro kasali na ako dun.

Umupo siya dun sa right side ng bakeshop. Sumunod naman ako. Nagsimula na siyang kumain at enjoy na enjoy siya na para bang nasa clouds siya at walang ibang kasama.

“Oh tinitingin-tingin mo jan?” HALA LANG HA? Wala ba siyang planung bigyan ako nyang kinakain niya? ANDAMOT! Mabilaokan ka sana!

“Kung ang hinihintay mo ay bigyan kita nito, the hell No! I bought this all for myself, kaya kung gutom ka, bumili ka mag-isa dun!”

SUMUSOBRA NA SIYA HAAAAAAA! >_________________<

“Alam mo, hindi ko alam kong wala ka lang BA talaga sa mood ngayon o ganyan lang talaga kasama pag-uugali mo! PROBLEMA MO HA? *nagsimula na kaming pagtinginan ng ibang customers “WALA NAMAN AKONG GINAWANG MASAMA SAYO AH PARA MAGKAGANYAN KA!  BAKIT, INANO BA KITA? ANG SUPLADO MO! ANG SUNGIT MO! ANG SAMA MOOOOO! BWESIT KA!” at nag walk out ako.

Bahala siya dun! Nakakainis siya! As far as im concerned, naging mabait naman ako sa kanya since kanina, nagsimula lang akong mapikon nong sinigawan nya ako na ang kupad-kupad ko daw. Hindi ko alam if he’s just an impatient person na ayaw pagintayin or whatsoever, basta ang alam ko, inis ako ngayon at pikon ako sa kanya.

Bumalik nalang ako dun sa chair na inupuan namin kanina. Anu bang nangyari at hanggang ngayon di parin nila binubuksan yung gate 2? Dont tell me delayed yung flight namin? Aishhhhh. Nakinig nalang ako ng music sa Ipod ko. I really don’t wanna be BV! Ayokong ma ruined ang excitement ko and at the same time yung first out of the country ko ng dahil lang sa evil guy na yun.

After a half hour, bigla may tumabi sakin. And guess who? The evil.

Hindi kami nagpansinan. At wala akong balak pansinin siya FOREVER. Mas mabuti na nga tong ganito. Iwas sa gulo.

Nag-announce yung crew na bukas na daw yung gate 2, kaya nagsimula na kami magpasukan dun.

Ayon, d parin kami nag-iimikan ng isang to. Cool nga ih, mas feel ko yung moment xD

Magkatabi nga pala kami ng seats dito sa airplane. And yeah, obviously, katabi ko siya for the whole trip -____-

8 hours yung trip from Phils. to Dubai, everytime na nabobored ako, its either magbabasa ng wattpad sa phone, manunuod ng kdrama sa phone ulit or makikinig nalang ng music sa phone parin. Na lowbat kasi yung Ipod ko, nakalimutan kong ma charge. :’(

At yung isa, ayon kahit anu-ano nalang ginagawa. Nag thumbling, planking, split, bigla nalang tatakbo, sasayaw, kakanta, at HAHAHAHAHAHA syempre joke lang yun. Okey tama na, baka mapagsabihan na naman akong half-crazy nito.

Siya? ewan ko kung anung ginagawa niya! Kahit magkatabi kami, dko siya tinitingnan, minsan nafefeel kong may kinakalikot siya sa phone niya, minsan naman nagtutulog-tulogan. (arooooooy, d daw tinitingnan? Eh bakit alam mo parin ginagawa niya? Haha)

Nag serve ng dinner yung mga stewards, at pagkatapos kong kumain, my antok visit me, kaya nakatulog ako at hindi ko na alam ang mga sumunod na nangyari.