No Erase | JaDine FanFic

Chapter 6

Shineice’s POV

I am having my moment here at feel na feel ko na talaga ang pageemote nang bigla na lang akong hinigit nitong si Clement palapit sa kanya at.....

AT?

At niyakap ako?

HOLAAAAAAAAAAAAAAAA O____O

“C-Clement!” na uutal ko pang bigkas.

“A-anong g-ginagawa mo?” dagdag ko. Hmmmmm, weytaminit! Ang bango-bango naman ng isang to! Nakakadistract sa aking pag-eemote! Tsk2

“Aiiissssh!  Im hugging you, isn’t it obvious?”

Ay anak ng tokwa naman! PILOSOPher lang ang peg?

Magsasalita na sana ako nung bigla siyang nag over take. Haha parang car lang! xD

“Honestly I really hate to see people crying! Na tetense ako. Kaya pwedi ba itigil mo na yang kaiiyak mo?” saad niya na kasalukuyang nakayakap parin sakin.

Lubdub lubdub è sabi ng heart ko. Anyare  sayo heart??  ?_?

“I know you’re sad. And I really don’t know how to comfort you! Wala akong alam sa mga ganyan. Ang alam ko lang, nung bata pa ako, everytime im sad, or crying my sister will just hug me and after that everything will be okey.” Tapos hinigpitan pa niya yung yakap niya.

“Hope you’ll be okey na” and then tap my back.

At yun nga, yung mga tears ko na kanina na naguunahan sa pagbagsak, bigla atang nahiya at nagsibalikan sa loob. Mabuti nga sa inyo :P

Nakakatouch naman tong si Clement. May ganitong side din pala siya, akala ko kasi pang-iinis lang ang alam niya.

“Sorry Clement ah! Ganito lang talaga ako, iyakin” Oo iyakin much! Kahit nagbabasa lang ako ng sad story, nanunuod ng sad movies or di kaya nakikinig ng sad kwento, umiiyak talaga ako and I don’t know why! Feel na feel ko kasi ata yung moment. Assuming ba.

Kumawala ako sa pagkakayakap sa pagkakayakap sa kanya at pinahiran yung mga mata ko. Actually, kong di lang talaga awkward yung feelings, nakikiyakap parin ako hanggang nagyon. Ihihi Ang sarap kaya sa pakiramdam! Pero wala eh, ANG AWKWARD PO! Brrrrrr

“My sister said, everything happens for a reason, which is definitely true! Kaya ikaw, wag ka ng magdrama jan. Para kang bata.”

Ayyy? Yung totoo? Anong klaseng nilalang ba tong si Clement? I guess alien to ih! Abnormal na bipolar na Alien. Kanina lang kinocomfort ako, tapos ngayon sinusungitan na naman? Hmmmp lang talaga!

“Di ka talaga maranung mag comfort. Swear!”

“I know right?!” tapos sinuot na niya yung headset niya at nagtulog-tulogan.

Yun na yun?

Ang tahimik naman!

Ang boring!

Ang awkward!

Mas lalo tuloy akong malulungkot nito. ):

Haaaay! I miss my family so much T^T

“Oy Clement!” makipag chikahan nga sa isang to. I forgot, may mga things pa pala akong gustong e.clarify, maki chismis nga xD

Lumapit ako sa kanya

“Clement natutulog kaba?” ay malamang! Nakapikit yung mata niya eh edi natutulog nga.

Hmmmmm, weytaminit again. Pansin ko lang, ang taas pala ng piloka ng isang to. Tska yung nose niya nakakajelly ang tangos!! Tyka goosh! Yung lips ang ganda ng shape! Feeling ko ang lambot nito, ang sarap hal—