Living with One Direction

Achtervolgd

Anouk's pov:

Ik werd echt bang toen Anna dat berichtje stuurde maar 1 minuut later kreeg ik er weer een terug waarin stond dat ze een vriendje had. Ja, typisch Anna. "Sh*t Anouk" ik kijk geschokt naar Louis. "Wat is er?" vraag ik aan hem. "De benzine is op" zegt hij. Omg, waarom maken mensen toch altijd zo paniek om niks. "Nou dan rij je naar die benzinepomp daar" zeg ik terwijl ik uit het raam wijs. Louis rijdt de auto ernaartoe en stapt uit. "Louis is het wel slim dat jij gaat?" vraag ik aan hem. "Ja, waarom niet er is hier toch bijna niemand" ik knik en leun weer naar achter. Als hij klaar is stapt hij de auto weer in. "Je moet nog betalen hoor" ik stap snel uit en loop naar binnen. Als ik de schuifdeuren door ga, zie ik twee meisjes staan met 1D shirts aan. O nee toch. Ik loop snel naar de balie en betaal. Als ik me omdraai zie ik de meisjes uit het raam staren naar mijn, nou ja mijn moeders, auto. Ik loop snel langs ze en loop naar de auto. Ik kijk nog even snel achter me en zie de meisjes achter me aanrennen. Snel stap ik in. "Vlug rijden" zeg ik. We rijden snel weg en ik zie de meisjes achter de auto aanrennen.

Eenmaal thuis rennen de jongens naar binnen om niet gezien te worden. Ik kijk snel om me heen, ik zie de meisjes nergens en ik ren ook snel naar binnen. "Oke, we zijn ze kwijt geloof ik" ik zucht en loop naar de woonkamer. Ik zet de tv aan maar bedenk me dan dat ik honger heb. Ik kijk op de klok en zie dat het al 5.30 uur is. Ik loop naar de telefoon en roep naar de jongens. "He, wat voor pizza vinden jullie lekker?" "Spinazie" "Ja voor mij ook" "Ook voor mij" "Voor ons twee salami". Ok dus 4 spinazie, 3 salami, een met champions en 2 hawaii. Ik tikte het nummer in en bestelde het. Ik ging naast Harry op de bank zitten. Een paar minuten later ging de bel en ik rende naar de deur. "Bedankt" ik pakte de pizza's en gaf het geld. Ik gooide de deur dicht. "ALS JE ETEN WIL MOET JE NU NAAR DE EETKAMER KOMEN!!!" schreeuwde ik door het huis. "Wauw, ik heb een meisje nog nooit zo hard horen schreeuwen naast Louis dan" zegt Harry. "He ik ben geen meisje" zegt Louis boos en hij huppelt weg. "Ja dat doen jongens ook altijd, huppelen" zegt Harry lachend en we lopen naar de tafel waar ik de pizza's opzet.

Na het eten zijn we een film gaan kijken ik geloof dat hij The Lone Ranger heet. "Sophie & Sarah ga naar bed" zeg ik. "Maar .. de film is zo spannend mag ik hem afkijken? Please het is nog niet eens zo laat" zeurt Sophie. "Het is al 11.00 uur en jij bent 14 en Sarah 10 dus hup naar boven" ze stonden zuchtend op en sjokten naar boven. Mijn moeder en vader liepen ze achterna. "Niet te laat maken hè" "Ja mam, zeur niet zo" en ze liep naar boven. "Zijn zij zusjes en geen tweelingen?" vroeg Liam verbaast. "Nee ze zijn geen tweeling" al zouden ze dat wel kunnen zijn. Ze hadden allebei goudblond haar tot op de schouder en blauwe ogen. Ook al verschilde ze 4 jaar ze waren bijna even groot. Maar hun karakter was heel anders. Sophie was rustig en muzikaal, terwijl Sarah juist druk was maar wel heel erg van lezen houdt.

Ik geeuwde, we waren net een andere film begonnen maar ik was best moe, ook niet gek als het 1.00 is. Ik stond op en liep naar de trap. "Ik ga naar boven, als je honger ofzo hebt pak maar wat en ..uh ... trusten" ik loop de trap op. Als ik op mijn kamer ben trek ik snel mijn pyama aan en poets mijn tanden. He Anna heeft nog niks verteld over haar vriendje, nou dat vraag ik morgen wel. Ik ga in bed liggen en val al snel in slaap.

Louis pov:

Ik slaap nog half maar voel dat ik opgetild word. Ik hoor iemand iets zeggen, maar kan niet echt verstaan wat. Nou ja dat zullen de jongens wel weer zijn met een van hun streken. En ik val weer in slaap.

Ik word wakker in een hemelbed met gordijnen eromheen. "Heel grappig jongens kom nu maar te voorschijn" geen reactie. "Jongens hallo" ik begin bang te worden, normaal hadden ze me allang laten schrikken en waar ben ik eigenlijk? Ik stap uit bed en kijk om me heen. Er is maar een deur en verder niks in de hele, best grote, kamer. Ik loop naar de deur en maak hem voorzichtig open. Ik hoor beneden iemand iets hard in het nederlands gillen, wat ik dus niet kan verstaan. Ik hoor gestamp en zie dan opeens 2 meisjes voor me staan. "Uhh, hi" zeg ik twijfelend. "Wat willen jullie en waar zijn de jongens?" vraag ik aan ze. "Huh, o sorry. Maar mogen we please een handtekening?" vraagt het ene meisje. "Ja tuurlijk heb je een pen?" "Ja hier" ik krijg een pen naar me toegegooid door het andere meisje. "Bedankt waar moet ik op schrijven" "Hier" Het ene meisje drukt papier in mijn handen."En wat moet ik erop schrijven" "Schrijf maar voor Rosa en Marike je toekomstige vrouwen" "wat maar .. oke" ik krabbel snel wat neer en geef het papier terug. "Maar waar zijn de jongens nou want ik wil hier graag weg" vroeg ik aan ze. "Nou kijk ... je mag hier niet weg dus ga maar weer terug de kamer in" en ze duwen me de kamer in. Ik pak snel mijn mobiel want die waren ze vergeten af te pakken. Ik stuur snel een berichtje naar Harry.

Harry's pov:

Ik word wakker en zie gelijk dat Louis niet tegenover me ligt. Ik kijk om me heen en zie de rest van de jongens nog slapen. Hij zal vast wel weer een grap aan het uithalen zijn. Ik sta op en loop naar de wc. Als ik terug kom zie ik dat de rest al wakker is. "Hi, zijn jullie wakker gemaakt door Louis?" vraag ik. "Nee, hij is er niet" "Laten we naar boven gaan voordat hij iets doet." stelt Zayn voor. Ik knik en we lopen naar boven. Raar, hij is niet op Anouk's, Anna's, Sophie's en Sarah's of op hun ouders kamer. Iedereen is nu wel wakker. Anouk komt geeuwend uit haar kamer en haar haar zit helemaal door de war. "Sh*t zijn jullie het" ze probeert snel haar haar goed te doen, wat mislukt dus ze geeft het maar op. "Maar .. wat doen jullie?" vraagt ze nieuwsschierig. "Louis aan het zoeken" zeg ik. "O, al op zolder gekeken?" vraagt ze en loopt naar beneden. Ik ren naar boven. "Louis, kom tevoorschijn er zijn wortels!" schreeuw ik. Ik loop weer naar beneden waar ik de rest lachend aantref. "Wat?" "Je.. haha. zei. dat .. haha er wo ..o...ortels zijn hahahha" zeggen ze lachend. "Ja wat nou beter plan" vraag ik. "LOUIS KOM MAAR TEVOORSCHIJN" horen we Anna opeens roepen vanuit haar kamer. We lopen maar haar kamer maar ze komt er snel uit en doet de deur dicht. "Heb jij hiermee te maken?" vraagt Zayn. "Ja, hij zou zich beneden onder de bank verstoppen 's ochtends" ze loopt lachend naar beneden. Bijna gelijk komt ze weer terug rennen. "Hij is ... er niet" zegt ze hijgend. "Maar dat betekent ... dat hij nergens in huis is, hij heeft geen sms gestuurd of iets" zeg ik geschokt. We rennen allemaal naar beneden. Anouk kijkt ons verbaast aan. "Louis is verdwenen" schreeuwt Anna naar haar. "Wat dat kan niet!" schreeuwt Anouk terug. Dan hoor ik mijn mobiel piepen. "Jongens het is Louis" zeg ik. Ik open snel het berichtje en lees voor wat er staat.

Help, ik ben gevangen door 2 meisjes Rosa en Marike. Geen idee waar want ik heb nog niks kunnen zien. Help please.

"Jongens, we moeten snel iets doen" zegt Anouk. "Nee, goh" zegt Zayn.

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Sorry, ik heb al best lang niet geupdate. I know, I'm sorry. Maar ik had een writersblock. Ik wil wel graag deze week nog een of twee stukjes paatsen.

Doeg x