Living with One Direction

Break up

Harry's pov:

Ik zit op bed en zucht diep. Anouk heeft het net uitgemaakt en ik weet niet eens waarom. Ik wilde het vragen aan iemand, maar ze zijn met zijn allen naar de stad om iets te halen voor het middageten. Ik hoor de deur open gaan en spring op. Als ik zie dat het Sarah is ga ik weer zitten. Ze komt naar me toe gelopen.

"Waarom huil je?" Vraagt ze aan me. "Niks bijzonders" Ik glimlach zwakjes en veeg mijn tranen weg. "Er is wel wat! Vertel nou" Ze gaat naast me zitten. "Nou ja.." Ik weet niet waarom ik dit aan iemand van 10 vertel, maar het helpt wel. "Anouk heeft het net uitgemaakt en ik weet de reden niet eens" Zeg ik zachtjes.

"Dat weet ik ook niet, maar je hebt haar wel pijn gedaan. Ze zit op haar bed te huilen" Ik zucht. "Misschien moet je met haar gaan praten" Sarah staat op en loopt naar de achtertuin. Misschien heeft ze wel gelijk en komt het door erover te praten allemaal goed. Ik sta op en loop naar boven.

Eenmaal boven aangekomen blijf ik even voor haar deur staan voordat ik aanklop. "Anouk?" Niks. "Anouk?" Zeg ik nu iets harder. Ik duw de deurklink naar beneden en loop naar binnen. "Nee, ga weg" Ze zit huilend op haar bed met een kussen in haar armen. "Ik ga pas weg als je met me gepraat hebt" Ik loop naar haar bed en ga naast haar zitten.

"Er valt niks om over te praten" Zegt ze. "Jawel, ik wil weten waarom je het hebt uitgemaakt" "Weet je dat niet eens meer?!" Schreeuwt ze. "Omdat je iemand anders stond te kussen! Daarom, daarom heb ik het uitgemaakt!" Ze begint weer te huilen. "Maar-maar zo bedoelde ik het niet" Stamel ik.

"Dat weet ik ook wel, maar daar had je wel even eerder aan mogen denken" "Ik was dronken, dan doe ik rare dingen. Dat doet iedereen!" Schreeuw ik nu ook. "Waarom ben jij dan als enige dronken en de rest niet? Niemand heeft iets met alcohol gedronken, behalve jij!" Schreeuwt ze naar me.

"Het was een fout en als het moet ga ik hier wel weg!" "Goed, ga maar! Maar kom vooral niet terug" Ik loop boos en verdrietig de kamer uit. Waarom moest ik nou weer schreeuwen? Ik word altijd zo snel boos. Ik loop naar de achtertuin en ga naast Sarah op de schommel zitten. "En hoe gin-"

Ze wordt onderbroken als Liam haar roept voor het middageten. Ze huppelt vrolijk naar binnen, mij achterlatend. Liam ziet mij gelukkig niet en loopt weer terug naar binnen. Ik wil nu gewoon even alleen zijn.

Anouk's pov:

Ik weet niet waarom ik zo boos ben. Hij heeft een meisje gekust, maar was het echt wel zo erg? Ik hoor de jongens binnenkomen en alles klaarzetten. Zal ik naar beneden gaan? Ik waag het erop en loop langzaam de trap af. Ik zie Harry niet aan tafel zitten, dus loop ik de kamer in.

Iedereen kijkt me meteen aan. Je kan meteen zien dat ik gehuild heb. Ik ga zitten en smeer een broodje. Isa geeft me een knuffel. "Het komt wel goed" Fluistert ze. Ze zet haar beanie op mijn hoofd, waardoor ik moet lachen. "Zie, je lacht alweer"

"Weet iemand of Niall er al is?" Vraagt Zayn opeens. "Nee, ik geloof niet dat hij er al is" Zegt Sophie. "Wat dan?" Vraag ik. "Nou, wij gingen broodjes halen, maar hij wilde iets anders. Dus ging hij naar de supermarkt en zou zelf naar huis lopen. Maar dan zou hij allang thuis moeten zijn" Zegt Isa.

"Ik kijk wel even boven" Ik sta op en loop naar boven. Ik kijk in alle kamers, maar ik zie hem nergens. Ik loop naar beneden, net als de bel gaat. Ik trek de deur open. "Daar ben je N-" Maar het is Niall niet. Het is vreemde man.

♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪•♪

Sorry dat ik zolang niet had geupload, ik heb het heel erg druk met school.

Over een uur de Good Girls video!! En morgen ook nog de film!

Ik ga nu een hoofdstuk voor het nieuwe boek schrijven. X