|TH| The Sun and the Moon [END]

Confusion

Chapter 4

Everyone wants to be your Sun, but not me. I want to be your Moon so I can light up your darkest moments when your Sun isn't around.

ใคร ๆ ก็ปารถนาจะเป็นพระอาทิตย์ของคุณ แต่ไม่ใช่สำหรับฉัน

ฉันอยากเป็นพระจันทร์ที่คอยส่องสว่างในช่วงเวลาอันมืดมิดของคุณ ช่วงเวลาที่ไม่มีพระอาทิตย์

---------------------------

หลังคืนนั้น คืนที่ฉันได้ปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาจนหมด พร้อมกับระบายถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นในห้องน้ำให้เคเลนฟัง แม้คำพูดของแชนนอนจะยังคงปักลึกอยู่ในอก แต่ฉันก็ได้กำลังใจจากเคเลนจนทำให้รู้สึกดีขึ้น ฉันก็พยายามกลับไปใช้ชีวิตในแบบปกติ ในแบบที่เคยเป็น ก่อนที่จะกลายมาเป็นพี่เลี้ยงเด็กหญิงที่น่ารักที่สุในโลก และได้รู้จักกับชายผู้แสนอบอุ่น และเป็นสุภาพบุรุษทั้งการกระทำ และคำพูด

แม้จะห่างหายจากการมีบทสนทนายาว ๆ และช่วงเวลาดี ๆ กับเอเดน ฉันก็พยายามทำตัวให้ปกติที่สุดเมื่ออยู่ต่อหน้าเขาในห้องเรียน มีเพียงคำถาม ตอบในแบบอาจารย์และนักศึกษาต่อฉันและเขา แม้แต่คำทักทายดังเดิมก็ไม่มี เพราะฉันมักหลบหน้า และทำท่าทางเฉยชาผิดกับนิสัยปกติ แต่เอเดนก็ไม่ได้มีท่าทีสงสัย หรือกลุ้มใจใด ๆ เขายังคงยิ้มแย้มแจ่มใส พูดคุยกับทุกคนอย่างเป็นมิตร แม้ฉันรู้ว่าควรจะดีใจที่เห็นเขามีความสุข แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่านั่นทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อย

"ทายสิว่าฉันมีข่าวดีอะไรมาบอก"

เคเลนพูดขึ้นขณะที่พวกเรากำลังนั่งกินอาหารเที่ยงกันอยู่ "แซคชวนเธอไปงานเลี้ยงของเขาแหละ"

ฉันเลิกคิ้วให้กับพฤติกรรมตื่นเต้นจนน่ากลัวของเคเลน

"เจาะจงเลยว่าเธอ 'ซาแมนธา คนที่ผมหยักศกสีเข้ม'" เคเลนทำเสียงเข้มในประโยคหลัง และเมื่อดูจากท่าทางของเธอแล้ว ฉันก็พอจะเดาออกว่านั่นเป็นคำพูดของแซค "เพราะฉะนั้น เธอต้องไปนะแซม" เคเลนเปลี่ยนสีหน้า และน้ำเสียงเข้าสู่โหมดอ้อนวอน