|TH| The Sun and the Moon [END]

Oh Man

Chapter 7

I can see you're giving up
It should not mean that much to me
And I don't know where the rest go
But everybody's been telling me no...

ฉันเห็นว่าคุณกำลังยอมแพ้

มันไม่ควรจะมีความหมายกับฉันขนาดนี้เลย

และฉันไม่รู้ว่าจะเอาที่เหลือไปไว้ไหน

แต่ทุกคนก็เอาแต่บอกฉันว่า ไม่...

- Oh woman Oh man

London Grammar

------------------------------------------------------ 

คืนนั้นผมสัมผัสได้ถึงหัวใจที่แตกสลายของหญิงสาวตรงหน้า เธอตาแดงก่ำ เสียงสั่นเครือ และทิ้งความว่างเปล่าไว้ในจิตใจของผม

ผมพยายามทบทวนถึงสิ่งที่อาจทำผิดพลาดไป จนทำให้แซมต้องร้องไห้ คำพูดที่ไม่ไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนของผมกดดันเธอจนทำให้เธอดูเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยหรือ หรือเพราะเธอมีปัญหาอย่างอื่นรุมเร้าอย่างที่เธอได้ระบายเมื่อคืนนั้น

และเมื่อคิดได้ ผมก็ไม่เคยหยุดโทษตัวเองที่ทั้งใจร้าย และเย็นชาที่ทำเพียงยืนเงียบมองเธอเดินออกไป ไม่ใช่เพียงออกไปจากบ้าน หรือออกจากการเป็นพี่เลี้ยงเลน่า แต่ออกไปจากชีวิตของผม...

แม้หลาย ๆ เดือนที่ผ่านมา ผมจะพยายามทำตัวห่างเหินกับเธอก่อน แต่นั่นไม่ใช่เพราะผมไม่พอใจ หรือรังเกียจเธอเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่ผมทำ ผมทำเพราะเป็นห่วงอนาคตของเธอ

เพราะความรู้สึกลึก ๆ ของผมบอกว่าแซมก็มีความรู้สึกดี ๆ ให้กับผมเหมือนกัน และมันยิ่งทำให้ผมอยากออกห่างจากเธอให้มากที่สุด ก่อนที่ความรู้สึกของเราจะมากไปกว่านี้ แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่ามันจะทำให้รอยยิ้ม มิตรภาพ และบทสนทนาดี ๆ ของเราเหือดหายไปเช่นนี้

ความถูกต้อง ความเหมาะสม และสถานภาพ

สามสิ่งที่คอยสกัดทุกความรู้สึกของผมไม่ให้เพิ่มขึ้น แม้มันจะยากเย็น โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นรอยยิ้มสดใส และทัศนคติดี ๆ ของเธอ ทุกช่วงเวลาที่เราได้คุยกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็น ผมก็ได้เห็นความฉลาดของเธอ สิ่งที่ทำให้เธอมีเสน่ห์อย่างไม่มีข้อกังขา ความเขินอายของเธอกลับกลายเป็นความมั่นใจ เธอดูมีความสุขทุกครั้งที่พูดถึงเรื่องหนังสือ และเชคสเปียร์