Minsan natuto akong makalimot sakanya, nagpahalaga ako sa iba. Lalo na sa mga kaibigan kong laging nanjan para damayan ako. Syempre, kahit nong tampuhan dadating yung oras na kakailanganin mo sila. Kahit wag na sila tumulong basta, makinig sila. Kahit wag na sila makinig, basta nanjan sila. Para kahit wala kong masabihan nabuhos ko sakanila. Mangiyak-ngiyak pa nga ko minsan, sa dinami-dami ba naman ng problema ko eh.
Tssss. Never pa kong nakitang umiyak ng mga kaibigan ko. Alam nila yon, alam naman nilang may pinagdadaanan ako eh. Minsan, pinipilit na nila kong ibuhos yun. Ayoko parin. Ayoko kasing, umiyak. Kasi iniisip ko kung iiiyak ko to, edi ibig sabihin ang HINA ko? Pero di naman DAW sa ganon.
Ang langit nga pag bumibigat ang dinadala, umiiyak eh. AKO pa kaya?
Di naman din lahat ng tao eh. MAHINA, yun lang ay nagpalakas at nagpakatatag na sila ng matagal na panahon. Kaya, nagpapasalamat ako sa mga kaibigan kong laging nanjan pag may problema ko. Di man nila mahalatang may problema ako, anjan parin sila para pasayahin at patawanin ako. Malipasan lang ang problema ko.
How lucky i am to have this good enough bestfriends, kahit minsan pa may tinatago kming sama ng loob sa isa't isa. Syempre understood na yung pag may problema eh, KAMI KAMI lang din ang magdadamayan. Kami kami lang din ang magsusumbungan, SILA din ang dahilan kung bakit kahit may problema ako ganto ako katatag. Pinapakita ko paring malakas ako sa kabila ng lahat. Eh kse, nman umasa ako ng matagal. Tas, at the end of the day WALA DING NANGYARI.
Credits: Myrtoool. (PBB teens)
I'm very lucky to have my friends. Sana maglast yung friendship namin. Sana di magtagal ganto parin kami. Walang magbabago, walang lalayo, walang mawawala. Tiwala lang. Tayo parin sa huli ang magkakasama. =)))
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Natouch ba kayo? Ako din eh, with matching iyak pa nga eh. :))
