Studies, Career or Lovelife?

Chapter 4

Time check: 3:55 PM

Enya looked up upon checking the time on her wristwatch. Malapit na matapos ang klase ng mga kapatid niya. Gusto niya masundo sina Cara at Shelley pero mukhang malabo pa dahil hindi pa tapos ang meeting.

Nasa conference room siya kasama ang boss niya at mga kasosyo nito. For the past 2 hours, they were talking about future projects for Maple International Hotel at ang iba pang business na pagmamay-ari ng Kim family.

Mr. Young: Well, I guess it’s a good idea to add a resort in Japan.

Peter: Yes. I’ll get with our Japanese partners about this.

Nagtype si Enya sa netbook niya. Since she’s the secretary, she’ll have to record the topics discussed on the meeting.

Mr. Shin: We’ll also need a new model for Maple’s website. Matagal nang hindi naa-update iyon. Almost 6 months na.

Mrs. Jin: Yeah. Also, let’s look for someone who knows Maple.. who has already visited this hotel.

Mr. Baek: You’re right. If the model already experienced staying in the hotel, she can give positive reviews when someone asks her about this.

Peter: Good idea. Do you have any suggestions?

Mrs. Jin: Well.. we have one here with us.

Natahimik sila at tumingin ang lahat kay Enya. Dalawa lang sila ni Mrs. Jin na babae sa conference room. Hindi alam ni Enya kung nananaginip siya at that moment or kung totoo ang narinig niya.

Mrs. Jin is recommending me? she asked herself.

Enya: Uhm.. I really don’t think...

Napangiti si Peter kay Enya.

Peter: Miss Han... I think you’re suitable for the role.

Hindi nakapagsalita si Enya. Pumayag ang lahat na maging model siya sa official website ng Maple International Hotel.

---

Brighton University, 5:28 PM

Renz: Thanks for the notes, Cara.

Cara: Haha! Don’t mention it. Basta, balik mo bukas ha?

Renz: Of course!

Natanaw ni Renz ang isang black car sa labas ng school gate.

Renz: Yan na ang driver ko. See you tomorrow!

Cara: Yup. Ingat!

They smiled and waved at each other. Lumakad si Renz papunta sa black car na nakaparada sa labas ng gate.

Steph: Uyyy...

Nagulat si Cara nang biglang marinig ang boses ng bestfriend ng ate niya. Lumingon siya at nakita niya sina Steph, Kent at Shelley na palapit sa kanya.

Steph: Sino iyon? (tinuro niya si Kent na saktong kakasakay lang sa kotse)

Kent: Boyfriend mo Cara?

Shelley: Haha! Si Cara magkaka-boyfriend? Love niya lang mga books niya.

Steph: (kay Shelley) Ang mean mo naman sa kapatid mo.

Kent: So, sino nga siya?

Cara: Classmate ko. Kakakilala lang namin ngayon, boyfriend agad?

Steph: Eh malay ba namin.

Cara: (kay Shelley) Okay ka na ba, ate? Nakausap mo ba siya?

Shelley: Sino?

Steph: Hay naku, Cara. Ikaw nga kumausap dito sa ate mo. Pagkatapos ng lunchtime, bumalik sa classroom na parang ewan. Ayaw pag usapan yung about kay alam mo na... at ang face oh! More makeup than usual.

Tinignan mabuti ni Cara si Shelley.

Cara: Umiyak ka ba, ate?

Tinignan din ni Steph ng malapitan si Shelley.

Steph: OMG! Kaya pala kakaiba.. naku (biglang yakap kay Shelley) ang kapal naman ng mukha niya. Sino ba siya para paiyakin ang bestfriend ko? Ipapabugbog ko na ba kay Kent? Sabihin mo lang.

Kent: Huh? Pano ako nadamay diyan?

Shelley: Hahaha! Ang OA mo naman, girl. Don’t worry. I’m fine.

Just then, may bumusina na silver car sa labas ng gate.

Shelley: Andyan na si ate. We have to go na.

Nagpaalam sina Shelley at Cara sa magkasintahan. Nang papasok na sila sa kotse, sumigaw si Steph.

Steph: Cara! Make sure na makakatulog ng maayos ang ate mo ha?

Ngumiti si Cara kay Steph at nag-thumbs up. Nang paandar na ang kotse...

Enya: (kay Cara na katabi niya sa front seat) Bakit kelangan na i-make sure mo na makakatulog ng maayos si Shelley?

Cara: Uhm.. (tinignan niya si Shelley mula sa rearview mirror)

Shelley: Wala iyon, ate.

Enya: Okay. Saan niyo pala gusto mag dinner?

Cara: Alam ko na! Sa..

Shelley: Bahay nalang, ate. Mag drive-thru nalang tayo sa McDo and kainin natin sa bahay. Pwede rin tayo magpa-deliver ng pizza.

Napakunot-noo si Enya. Saglit niyang tinignan si Cara pero nanahimik na ito. Ramdam niyang may unusual na nangyari sa kanyang kapatid.

Omorder nga sila sa drive-thru ng McDonalds at pagkatapos ay dumeresto pauwi. Halos buong byahe nakasaksak sa tenga ni Shelley ang earphones niya. Wala siya sa mood makipag usap.

Pagdating sa bahay, tahimik silang kumain. Maagang nagkulong sa kwarto si Cara para mag aral sa mga susunod nilang lessons. Sumunod naman si Shelley after a few minutes.

Paakyat na si Shelley sa hagdan papuntang second floor nang pinigilan siya ni Enya.

Enya: Shell, we need to talk.

Umupo sila sa sofa ng living room. Halata ang lungkot sa mukha ni Shelley.

Enya: Okay.. What’s wrong?

Tinitigan ni Shelley ang ate niya.

Shelley: Do you remember Ralph?

Napaisip si Enya. Saan ko nga ba narinig ang name na iyon?

Enya: Narinig ko na ang name na iyan eh.. pero matagal na..

Just then, parang may light bulb na lumitaw sa taas ng ulo niya.

Enya: I remember! That’s... (nagbago ang reaskyon niya – mula sa pagngiti, naging seryoso).. That’s the name of your boyfriend nung high school ka.. Teka.. ba’t mo siya nabanggit? Don’t tell me...

Tumango si Shelley at biglang niyakap si Enya.

Shelley: He’s back, ate... He’s back..

 ***************************************