“Janessa uyansana !”
Kress kendi kendine homurdanmaya başladı. Neden uyanmıyordu bu kadın. Geleceklei yere gelmişlerdi. Büyük aile çiftliğnde onu dolaştırmak için sabırsızlanıyordu Kress.
Ve bunun için sabırsızlandığını da itiraf etmek zor oluyordu kndine ama sonuçta bunu kabullenmişti ve bu uykusu ağır kadını bir türlü uyandıramıyordu.
Tekrar sarstı Janessayı. “Uyansana be kadın!” dedi sonunda siniriyle.
Janessa birden yüzünü buruşturarak gözlerini açtı.
“Banyo nerde?!” diye sordu hızla. Kress ne olduğunu anlamadan refleksle işaret etti yatak odasında ki banyoyu.
Janessa eli ağzında hızla banyoya koştu.
Kress’de endişeyle kapıyı açmak için uzandı ama kapı kilitliydi. “Lanet cadı” diye mırıldanırken eli çaresizce başına gitti.
“Janessa iyi misin?!” dedi normal olmaya çalışarak.
Kısa bir böğürme sesinden sonra suyun sesini duydu Kress. “Açsana şu kapıyı Janessa” dedi endişe yerine sinire sarılarak adam.
Kilidin açılma sesiyle kapıyıda Kress açmıştı zaten. Kapıyı açınca genç kadını gördü. Janessa başını duvara yaslamış öylce duruyordu.
Bir parmak atılsa kayıp düşecek gibi. Bembeyaz yüzü ne kadar halsiz olduğunu kanıtlar gibiydi.
Kress yanına gidip onu yavaşça sardı.
“İyi misin?”
“Bilmiyorum.” Diye mırıldandı Janessa.
Başını yavaşça Kress’e yasladı . “Yürüyecek halim yok.” Diye ümitsizce fısıldadı Janessa halsizliğinin verdiği bir acıyla.
Kress eli onun ince belinde destek vererk yürümesini sağlarken elini sran sıcaklığı beyninde bir şeyleri çakmıştı.
Janessa kolları serbestçe ,çocuk gibi sallanırken Kress onu kucağına alıverdi. Bu o kadar ani olmuştu ki Janessa küçük bir çığlık attı.
“Tanrım şu sese bak!” diye mırıldandı Kress uçağın açık kapısına rahatça yürürken. Janessa hafifti,hiç hamile değilmiş gibi. “Tavuk gıdaklaması gibi.” Derken sırıtıyordu.
Janessa gözlerini kocaman açtı . Merdivenlerden inerken Kress’in yakasını sıkıca tuttu ve herkesin korktuğu büyümüş gözlerini ona doğrulttu.
Kress onun bu hareketiyle olduğu yerde durup biraz da o yaklaşınca Janessa’ın Kress’in yakasında ki eli garip bir bocalamayla gevşemişti.
Çünkü Kress’in bakışları onun aksine daha yumuşak ve derindi. Yine de sinirinden pay verecek değildi. Başını adama yaslayıp gözlerini kapattı.
“Ben en azından dışarı çıkarken pantolon giymeyi unutmuyorum. Sesim Tanrı’nın vergisi.”
Kress ani bir şokla kendini yoklamadan edemedi. Janessa gülmeye bşlayınca yüzünü bezginlikle ona çevirdi.
“Tuzağıma düştün hah-hah-hah!”
Kress başını yoluna çevirip jeepine doğru yürürken homurdandı. “Kötü kadın gülüşü de varmış..” diye mırıldandı alayla.
Jeep in yan kapısını açıp Janessa bir şey diyemeden onu oraya oturttu.Kapıyı kapatıp şoför koltuğuna doğru yürürken onun bir şeyler söylediğini görebiliyordu.
