Anthonette Escalante, 16 years old. Philippines. I'm not a pure Filipino. I'm 1/4 Japanese, 1/4 American. Tama lang ang estado ko sa buhay. I study at Quezon City Science High School. Hindi naman sa nagmamayabang. Tahimik lang ako. Hindi ako mahilig makihalubilo sa tao. I'm really shy, I guess, because of traumatic events. I am always alone. Sanay na ako.. I have friends. By name.. Wala naman sila when in times na kailangan ko sila. Lahat ng tao nagbabago.. Lahat..
Only the permanent thing in this world is change.
Hindi ko na ito papahabain. Hindi ako magkwkwento pa ng mga bagay na tungkol sa akin. Pero I met someone na nagpabago ng isip ko. Iba to alam ko. I know he's a common person. Pero bakit..
Ang laki ng impact niya sa buhay ko? I doubt.. I like him. Pero..
Okay I'll start my story.
First day of classes. Hindi ako excited. Why? wala. Ganon lang eh. Hi, Hello. Nice to meet you. Introduce yourself. same cycle. Pare-pareho lang. Last year ko na to. tiis tiis na lang. Paano ako makakasurvive dito? I feel na hindi ako belong dito. Pero ok lang. Motivation: Last year na to. Up din naman Unniversity na pupuntahan ko. at maiiwan ko na rin ang school na ito.
First section ang mga kaibigan ko, Sina Sophie at Anisse.habang ako naman, second section.tinamad kasi ako last year. Tsaka ayoko mapunta sa taas. Alam ko lahat ng mga napupunta dun mayayabang. Masyadong mataas ang tingin sa sarili. number lang yang mga section na yan.
Recess Time. I decided to go to the garden para magpalamig. tsaka hindi matao dun. peaceful. Maka-nature ako eh. tsaka masaya sa lugar na yon..
Naglakad ako sa corridor at may nabangga ako. He seems familiar to me. Parang nakita ko na siya before..
Lets see..
Oo, siya nga. Best friend ni Matt. Yung kalaro ko lang sa Dota. Si Matt fiance ko dati nung bata pa ako. Nung bata pa kasi kami lagi kami magkasama. Pinagkasundo kami ng parents namin. tapos may promise kami na blah blah blah. PLEASE! BATA PA KAMI NUN! Kalimutan. erase erase. Pinsan kami ok?
Balik tayo sa Bestfriend ni Matt. Oo, siya si Nate. Rarely ko siyang nakita last year. Pala tago kasi.
"Nate!" bati ko sa kanya as if close talaga kami.
Hindi siya nagreply. sa sinabi ko. Tinaas lang niya kilay niya at umalis. Siguro hindi palabati yung tao na yun.
Nevermind. Ano ba siya sa akin. Tao lang siya. Nothing different.
Kumain na lang ako. Yun lang, pwede na.
~
BINABASA MO ANG
Just Be Friends
Fiksi RemajaMinsan, Kailangan piliin mo kung saan kayo mas tatagal. Dahil ayaw mo talagang mawala siya. Kahit gaano kasakit, kailangan mo tanggapin. Dahil sa sobrang pagmamahal mo sa kanya.
