(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
3เดือนผ่านมา.
หลังจากถูกการ์ดของลียอนจูจับตัวได้ วีก็ถูกนำตัวมาอยู่ที่บ้านหลังหนึ่ง ในเขตคังนัม และถูกกักบริเวรไว้ในบ้าน
จนออกไปไหนไม่ได้ เพราะมีแต่การ์ดยืนตามจุดต่างๆเต็มไปหมด มือบางแหวกผ้าที่ปิดหน้าต่างออกเพื่อดูเหตุการณ์ข้างล่าง ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมา แล้วเดินกลับไปทิ้งตัวลงบนเตียงเหมือนเดิม
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
ร่างบางผงกหน้าขึ้นหันไปมองทางประตู ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นแล้วนำผ้าห่มมาคลุมหัว เสียงฝีเท้าของแม่บ้านเดินเข้ามาพร้อมกับถาดอาหารที่มีแต่ของอร่อยทั้งนั้น
"คุณหนูคะ! ทานข้าวได้แล้วค่ะ!"
แม่บ้านวัยกลางคนมองก้อนกลมๆที่อยู่บนเตียง ไม่ขยับไม่ไหวติง เธอถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนก่อนจะเอ่ยขึ้น
"คุณหนูคะ ทานข้าวซักหน่อยนะคะ"
"........"
นัมแจยอง แม่บ้านที่ถูกลียอนจูจ้างมาให้ดูแลวี เธอเคยทำงานอยู่ในบริษัทในตำแหน่งของหัวหน้าแม่ครัวที่ทำอาหารให้แก่การ์ดในบริษัท
"ถ้าอย่างนั้น ป้าวางไว้ตรงนี้นะคะ ถ้าคุณหนูหิวก็ลุกขึ้นมาทานเสียนะ"
"........"
เธอรู้ว่าวีเป็นเด็กหัวดื้อแค่ไหน วันแรกที่โดนจับมาเขาทำลายขายของในบ้านจนเละไม่มีชิ้นดี หนำซ้ำยังด่าทอลียอนจูใส่การ์ดที่จับตัวเขามาอีก แต่พอวันนั้นที่ลียอนจูมาที่นี่ และพูดอะไรบางอย่างกับวี ตั้งแต่นั้นมาวีก็เก็บตัวเงียบไม่พูดจากับใครอีก ข้าวปลาก็ไม่ค่อยได้ทาน
เมื่อป้าแจยองออกไปวีก็โผล่หน้าออกมาจากผ้าห่ม น้ำใสๆไหลออกมาจากหางตา แม้แต่เสียงสะอื้นก็ไม่มีซักแอะ
ตากลมโตเหลือบมองถาดอาหารที่หัวเตียง ก่อนจะใช้ผ้าห่มคลุมตัวนอนลงอีกครั้ง
"ไงป้า!!ตะนั่นยอมกินข้าวมั้ย?"
ร่างเล็กนั่งไขว่หางดูทีวีถามป้าแจยองที่เดินลงมาจากชั้นบน เธอถอนหายใจออกมาแล้วเดินมานั่งลงข้างๆกับคนที่ถาม
YOU ARE READING
Kookv - The JK (END)
Fanfictionเมื่อเขาคนนั้นเข้ามาในชีวิต เขาจะทำอย่างไรระหว่างความรักที่งอกงามกับความแค้นที่ต้องสระสาง ติดตามได้ใน The JK (บอดี้การ์ดรักรหัสลับ)
