(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
Oups ! Cette image n'est pas conforme à nos directives de contenu. Afin de continuer la publication, veuillez la retirer ou mettre en ligne une autre image.
จองกุกหันมามองผู้หญิงที่เดินมาหยุดอยู่ที่ด้านหลังเขา โดยมีนัมจุนเดินตามหลังเธอมาติดๆ จองกุกยังคงนิ่ง ไม่ได้ตอบโต้หรือแสดงปฏิกิริยาอะไรออกไป ลียอนจูถอนหายใจออกมาแล้วเอ่ยขึ้น
"มาทางนี้!"
กล่าวจบเธอก็เดินนำจองกุกไปที่ไม่มีผู้คน โดยมีนัมจุนและเลขาซอตามมาด้วย แต่ทั้งสองเลือกที่จะยืนอยู่ห่างๆ
จองกุกมองร่างของผู้เป็นแม่ คิ้วเรียวขมวดกันเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป เขายังคงเงียบ รออีกคนพูดขึ้นก่อน
"แย่จัง! โดนลูกตัวเองเมินซะงั้น!"
เธอหัวเราะน้อยๆแล้วหันกลับมาเผชิญหน้ากับลูกชาย เธอไล่มองใบหน้าหล่อคมของจองกุกอย่างหลงไหล เพียงชั่ววูบก็กลับเห็นใบหน้าของใครอีกคน ที่เธอเลือกที่จะทิ้งเขาไว้ข้างหลังกับลูกสองคนเพื่อรับมรดกของตระกูล ลียอนจูรีบกลืนก้อนสะอื้นลงคอ และไล่น้ำตาออกไป
"คุณเรียกผมมาทำไม?"
"อะไรกัน.."
ลียอนจูหลุดขำออกมา เมื่อจองกุกถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
"นี่จำแม่ไม่ได้หรอ?"
"คุณคือแม่ผมหรอ?"
จองกุกสวนกลับทันที ทำให้ลียอนจูตั้งหลักไม่ทัน แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ฝืนยิ้มออกมา เธอก็แค่อยากได้ยินคำอวยพรจากลูกชายตัวเองซักครั้ง แค่หวังเท่านั้นแหละ เพราะยังไงก็ไม่มีทางได้มันจากเขาอยู่แล้ว
"ผมจำได้ว่า แม่ผมเธอทิ้งผมกับพ่อไป และนับตั้งแต่วันนั้น เธอก็ตายจากผมไปแล้ว แล้วคุณเอาอะไรมาพูด ว่าคุณ...คือแม่ผม?"
"จอน จองกุก!! ชั้นให้กำเนิดเธอมานะ!!"
ลียอนจูขึ้นเสียงใส่ จองกุกทำเพียงแค่นหัวเราะออกมา พลางมองอย่างอื่นไปทั่วอย่างไม่มีที่จับจ้อง
VOUS LISEZ
Kookv - The JK (END)
Fanfictionเมื่อเขาคนนั้นเข้ามาในชีวิต เขาจะทำอย่างไรระหว่างความรักที่งอกงามกับความแค้นที่ต้องสระสาง ติดตามได้ใน The JK (บอดี้การ์ดรักรหัสลับ)
