(*ยังไม่ได้แก้คำผิด)
แทฮยองวิ่งเข้ามาในบริษัททันทีที่มาถึง เขาไม่สนแล้วว่าใครจะมองเขายังไง ตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจคือจองกุก อีกคนจะเป็นยังไงบ้าง เจ็บมากหรือเปล่า ร่างบางวิ่งตรงไปยังห้องพยาบาลของที่นี่ ถ้าถามเขารู้ได้ไงว่าห้องที่จองกุกพักฟื้นอยู่ที่ไหน ง่ายนิดเดียวเองเมื่อก่อนเขาเข้าออกที่นี่บ่อยจะตายไป ไม่มาป่วนมาลียอนจู ก็มาหาพ่อเขาที่นี่แล้วก็อาละวาดวิ่งให้การ์ดจับทั่วบริษัท
พวกนัมจุนวิ่งตามหลังมาแต่ก็ห่างจากแทฮยองอยู่มากโข แต่แล้วพวกเขาทั้งหมดก็หยุดชะงัก เมื่อลียอนจูเปิดประตูเดินออกมาจากห้องพักฟื้นของจองกุกพอดี เธอหยุดมองแทฮยองที่ตอนนี้หอบหายใจและใบหน้าอาบไปด้วยเหงื่อและน้ำตา เธอมองแทฮยองด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง
“ไง?”
นี่เป็นครั้งแรกที่แทฮยองถึงกับไปไม่ถูก เขาไม่คิดว่าจะต้องมาอ่อนแอต่อหน้าลียอนจูแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“..เขา...เขาเป็นยังไงบ้าง..ครับ”
ลียอนจูเองก็คิดไม่ถึงว่าจะต้องมาเผชิญกับแทฮยองในสถานการณ์แบบนี้ สถานการณ์ที่เธอไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ โดยปกติแล้วทุกครั้งที่เจอเธอมักจะได้รับสายตาแข็งกร้าวจากแทฮยองเสมอ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป
“ปลอดภัยแล้ว...”
แทฮยองยิ้มดีใจออกมาทั้งน้ำตาแต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยปากขอ เธอก็ตัดบทหันไปหาจีมิน
“พาเขากลับไปที่บ้าน”
เมื่อกล่าวจบเธอก็เดินผ่านร่างแทฮยองไปพร้อมกับลูกน้องอีกสองคน แทฮยองอ้าปากค้าง
“ไม่นะ ! ผมไม่กลับ! ฮึก. ผมขอเข้าไปเยี่ยมเขาหน่อยไม่ได้หรอครับ?”
เธอหยุดเดินแล้วหันมาหาแทฮยองที่ยืนหันหลังให้เธอ
“จะเข้าไปทำไม เกะกะ!”
“.....”
“ชั้นว่าเธอ....กลับไปซะดีกว่านะ เดี๋ยวพอเขาตื่นและหายดีเขาคงไปหาเธอเอง”
แทฮยองหันมาหาเธอด้วยสายตาอ้อนวอน ซอกจินที่ยืนอยู่กับพวกนัมจุนถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่เจอหลานชายไม่นานกลับมาอีกทีอีกคนก็มีความรักและโตไปแล้ว
आप पढ़ रहे हैं
Kookv - The JK (END)
फैनफिक्शनเมื่อเขาคนนั้นเข้ามาในชีวิต เขาจะทำอย่างไรระหว่างความรักที่งอกงามกับความแค้นที่ต้องสระสาง ติดตามได้ใน The JK (บอดี้การ์ดรักรหัสลับ)
