dance at 4 o'clock [taelice]

0.2

Kim Na Young - Say Goodbye

∞

Hissetmekten korkuyorum.

Giderek silikleşmekten, kendi bedenimin içinde ruhumu kaybetmekten korkuyorum.

Ama insanlar böyle değil mi? Hep birşeylerden korkarak yaşamazlar mı?

Yanıbaşında kalbinin ritmini hızlandıran birisi otursa bile ona bakmazsın, yakalanmaktan korkarsın. Doya doya izlediğin için pişman olmaktan korkarsın.

Hislerini bilmediğin birisine içinde sevgi beslerken en yakın arkadaşına bile bazen anlatamazsın. Hislerine karşılık bulamamaktan korkarsın.

Utanmamak için, en azından hiç kimse fark etmedi demek için anlaşılmaktan korkarsın.

Özgürce davranmaktan korkarsın bazen. Hata yaparsan, yanlış birşey söylersen seni dışlarlar. Parmakla gösterip alay ederler. Sen bunlardan korkuyorsun. Sen yaşamaktan korkuyorsun. İnsan olmaktan korkuyorsun.

Ve bazen kendin olmaktan bile korkarsın.

Eğer ki kendini bulursan, başkalarıda bulabilir diye.

Elimde sıkıca tuttuğum kitapla yüzümü kamufle edip sadece gözlerimin dışarıda kalmasını sağlamış, kütüphanenin en köşesindeki masada oturup çizim yapan kahverengi saçlı adamı izliyordum.

W'un gerçekten büyük bir kütüphanesi vardı. İçinde ne isterseniz bulabilirdiniz. Tabii kitap anlamında.

Eğer kafasını kaldırsaydı beni görürdü, belki göz göze gelirdik ama o hiç kaldırmadı ki.

Onu görmeme izin vermedi, hep yaptığı gibi.

Hiç kimsenin onu görmesine, onu anlamasına izin vermezdi. Kendi halinde takılır, teneffüslerde sürekli çizim yapardı. Gucci'in modeli olmak için teklif aldığını duymuştum.