Κάρμα

Αποκάλυψη

Πλευρά Κωνας

Η ώρα είναι 4. Την Άννα έχω να την δώ απο τότε που έκλεγε. Έχουμε σχολάσει εδώ και 2 ώρες τι έπαθε. Γαμώ το πάω να τρελάθώ. Μήπως της έκανε εκείνο το παιδί τίποτα! Οι γονείς της αευτυχώς δεν είναι στο σπίτι. Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα του δωματίου της όπου την περιμένω 2 ώρες τώρα. Τρέχω την αγκαλιάζω.

Εγώ "Άννα μου που είσαι τωσες ώρες"

Άννα "Ηρέμησε δεν έγινε τίποτα απλά είμασταν με τον Χάρη πίσω απο το σχολείο και ξεχαστήκαμε εκεί μιλώντας. "

Εγώ " Τότε ευτυχώς που δεν ανησύχησα τσάμπα τους γονείς σου."

Άννα "Για πες τι έγινε τελικά με τον Νίκο ;"

Εγώ "Μόλις πήγα προς το μέρος του το πλησίασε αυτή η ξανθιά που χε κάτσει πάνω στα πόδια του Άλεξ και τον έλεγε μωρό Της και τον φίλαγε. Έτσι του πα να πάει στην κοπέλα του και να με αφήσει ήσυχη."

Άννα "Ρε κατσαριδάκι μου τον αγαπάς;"

Εγώ "Δεν ξέρω... απλά μ αρέσει."

Άννα "γτ τα χουμε κάνει τόσο σκατά;"

Εγώ "Δεν ξέρω ρεε."

Πλευρά Άννας

Καθόμαστε με την Κωνα στο κρεβάτι μου και χαζεύουμε απο το κηνιτό μου στο ινστα. Ακούγεται το κουδούνι.

Κωνα "Άσε πάω να ανοίξω εγώ"

Ακούω την κωνα να φωνάζει. Πετάγομαι πάνω και πάω να δω ποιος είναι.

Πριν πάω στην πόρτα ακούω "ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΗΝ ΔΩ"

Εγώ "Τι έγινε κωνα ποιός θέλει να με δει"

Άλεξ "Εγώ μπορούμε για 10 λεπτά να μιλήσουμε μόνοι μας;"

Εγώ "Έχεις 10 λεπτά... και ο χρόνος σου αρχίζει απο τώρα. Κωνα μου πήγαινε λίγο μέσα."

Άλεξ " Γιατί σήμερα δεν ανέβηκες στο μάθημα τόσο πολύ σε πείραξε το φιλί που δεν ήθελες ούτε να με βλέπεις;"

Εγώ " Ρε Άλεξ δεν θα γίνω εγώ το παιχνιδάκι σου!"

Άλεξ "Είσαι πολύ όμορφη όταν θυμώνεις μικρή"

Τότε του κλεισα την πόρτα στα μούτρα. Πήγα μέσα στο δωμάτιο. Το τηλέφωνό μου χτυπάει. Βλέπω το όνομα Χάρης το σηκώνω.

Χάρης " Γεια σου Αννούλα"

Εγώ "Γεια σου Χάρη"

Χάρης " Θες να πάμε καμιά βολτα με τη μηχανή;"

Εγώ "Δεν μπορούσες να πάρεις πιο κατάλληλη ώρα. Φυσικά και θέλω."

Χάρης "Χαχα οκευ κατα τις 7 έρχομαι να σε πάρω."