Goddess In Disguise

Chapter 2.

IT'S BEEN five days since her parents gave her permission to visit the Magical Realm. And guess what day it is? It's the start of her journey.

Dapat ay kahapon sana kaso hindi siya pinayagan ng kaniyang mga magulang na umalis nang hindi nila naipagdiriwang ang kaarawan niya. They made sure that she turned 18 before she left.

"Take care milady," Hera said to her with grief in her voice.

Napangiti siya ng mapait dahil hindi niya na ito palaging makakasama pa. Hindi sa ayaw niya pero dahil ito ay kailangan.

Hera is a high-ranking dragon, specifically the queen of all dragons, and she knows that because of her special qualities and power, she will undoubtedly attract the attention of the Magic Realm's magic users, which she must avoid. Kailangan niyang pangatawanan na isa lang siyang ordinaryong dalaga, malayong malayo sa katotohanang isa siyang diyosa.

"Don't worry, Hera; we'll meet again soon. But promise me that even if we go our separate ways, I will remain your milady. Maasahan ko ba yan mula sa iyo?"

Tumango at pilit na ngumiti. "Yes, your highness," Hera responded, and she bid her farewell before transforming into her dragon form and flying away, high into the sky.

Goodbye Hera.

Sinundan niya na lang ng tingin ang papalayong pigura ni Hera hanggang sa hindi na ito maabot ng kaniyang balintataw. Naikubli na kasi ito ng makakapal na kumpol ng mga ulap sa kalangitan.

"Are you ready my princess?"

"Yes mom."

She noticed her mother's sad smile, and she couldn't help but feel the same way. Pagkuwan ay nilapitan niya ito at tsaka mahigpit niya itong niyakap na para bang ito na ang huli naming pagkikita.

Hindi niyo naman ako masisisi dahil nasanay na akong parati kong nakakasama at nakikita ang aking mga magulang. Pero ito ang gusto kong mangyari at dapat ko itong panindigan diba?

"What about me, princess?" kumalas siya sa pagkakayakap sa kaniyang ina ng marinig niya ang tila nagtatampong boses ng kaniyang ama.

Dad is really childish sometime but i like it.

Malayo sa cold at striktong personalidad nito kapag kaharap ang ibang Gods and Goddesses. He's a King afterall.

Tumirik ang mata ng kaniyang Ina sa inaasta ng asawa.

"Hoy lalaki, wag kang mag-pout di bagay. You look like a duck. Gross!" tila nandidiring saad pa nito.

Malakas naman siyang natawa dahil doon at lalong-lalo ng mapansin niya na mas humaba ang nguso ng kaniyang ama.

"Dad, i will miss you too," she said and then she embrace him too.

She just smile when he respond to her embrace at nakisali pa sa kanila ang kaniyang ina kaya lalo siyang nasiyahan. Gayunpaman ay hindi niya rin maitatanggi ang katotohanan na nakakaramdam rin siya ng lungkot sa oras na ito dahil sa anumang oras ay kailangan niya na ang mga itong iwan.

"Your highnesses." Naputol ang kanilang moment ng marinig nila ang baritonong boses ni God Weilan.

He is the God who assists her parents when they need to move from one realm to another.

"What is it God Weilan?"

Siya na ang nagtanong rito.

"Sorry for the interruption, but-" he said, paused, and motioned to gaze in the Gateway to the Magical Realm. "-The portal is ready."

"Oh.." Tanging nasambit niya. "Oras na pala," naidagdag niya habang pilit na pinasigla ang kaniyang boses.

Napatingin siya sa kaniyang mga magulang ng maramdaman niya ang paghigpit ng mga kamay na nakahawak sa kaniya. Hawak na tila ayaw siya nitong pakawalan.

"Let's go Princess."

Sinamahan siya ng mga ito patungo sa harapan ng nakabukas ng portal. Pagkarating nila roon ay saka palang siya ng mga ito binitawan.

"Hanggang dito nalang kami," her dad said. "Mag-iingat ka roon."

"Yes Dad. I will."

Napatingin siya sa kaniyang Ina pero hindi na ito nakapagsalita dahil humagulgol na ito. Her father immediately hugged her mother, comforting her and smiling reassuringly.

"Go. Ako ng bahala sa Ina mo."

Umiiyak na siya ng tinalikuran niya ang mga ito pero bago siya makapasok ng tuluyan sa portal ay tumingin muli siya sa kaniyang mga magulang at maging sa iba pa. Siguradong mami-miss niya ang mga ito pero no worries dahil babalik naman siya rito.

"Goodbye."

She waved her hand at them. She cried harder when she saw them wave back at her. Bago pa magbago ang kaniyang isipan ay pumasok na siya sa portal na magdadala sa kaniya sa Magical Realm.

NAPAPIKIT SIYA ng mariin ng maramdaman niyang parang umiikot ang buong kapaligiran. Ang kaninang maluha-luha niyang mata ay napalitan ng pag-aalinlangan dahil hindi niya alam kong ano ang bubungad sa kaniya pagkatapak na pagkatapak niya sa mundong kaniyang patutunguhan, ang Magical Realm.

Sinubukan niyang idilat ang kaniyang mga mata nang tila nasanay na siya sa movement sa loob ng portal. Nais niya lang subukan na aninagin ang loob ng portal patungong magical realm.

"Wow," nasabi nalang niya habang titig na titig siya sa kabuuan ng portal.

Hindi niya inaasahan na napakaganda pala ng portal na ito kong ikukumpara sa mga portal na nagamit niya na. Mas nahihilo lang talaga siya dito pero in terms of appearance, hindi nagkakalayo.

Makulay sa loob nito na para bang nasa loob siya ng ipo-ipo na kulay bahaghari. Mas lalo pa itong naging kaakit-akit dahil may mga kumikinang pa na mapipinong bagay na sumasabay sa ritmo ng pagdaloy ng portal. It looks like fairy dust to her, making the portal sparkle as it moves in a circle.

Tinakpan naman niya ang kaniyang mga mata ng maabot niya na ang pinaka-dulo ng portal. It's just so bright it hurts her eyes. But as she felt her foot drop on the ground, she opened her eyes.

When she arrived at her destination and saw the magical realm in person, her lips instantaneously formed a large 'O'. What she sees makes her stunned. So beautiful.

"So this is the Magical Realm huh? It's indeed beautiful in the picture but I didn't expect na may igaganda pa pala ito sa personal," she commented while her eyes wandered around. At hindi niya rin itinatanggi ang katotohanan na sobra siyang excited sa anumang sasalubong sa kaniya rito sa mundong ito.

Nagsimula na siyang maglakad-lakad dahil napansin niya na nasa isa siyang masukal na gubat. Palinga-linga rin siya habang nagpatuloy sa kaniyang ginagawa. Natagpuan naman niya ang sarili na mapangiti dahil sa ibat-ibang klaseng magical creatures na kaniyang nakikita.

Kumunot naman ang kaniyang noo kalaunan ng mapansin niyang tila nag-panic ang mga magical creatures na nasa paligid. Maliit man ito o malaki ay parepareho ang kanilang ikinikilos. Kita niya ang pagkabalisa at takot sa mga ito lalo na at napapansin niyang dali-dali ang mga itong nagsisipagtago at nag-tatakbuhan palayo.

What is happening?

"ROOOAAAAAR!"

And that's explain why.

Napangisi nalang siya dahil mukhang mapapalaban siya ng mas maaga rito and what a great way to welcome her.

She smirk. A very warm welcome indeed.

Pinatunog niyanang kaniyang mga daliri habang nakangisi parin na nakatingin sa papalapit na halimaw.

I'm so excited na. Why so conyo self?

TO BE CONTINUED