De herinneringen die je morgen wilt hebben maak je nu....
Aloys was mijn maatschappelijk werker op de middelbare school waar ik op zat. Vanaf de 3eklas sprak ik met hem. In het begin mocht ik hem niet, omdat hij mij wist te raken zoals niet veel mensen dat kunnen. Hij bood mij een optie of ik kwam nog een keer bij hem langs en ging praten over wat mij dwars zat of niet, maar dan moest ik mijn docent er ook niet mee belasten. Ik koos voor optie 1. Ergens diep van binnen wist ik dat het goed was voor mij om te praten over mij problemen, maar ik had nooit de moed om het te doen. Na vele gesprekken te hebben gevoerd met mijn maatschappelijk werker begon ik steeds meer waardering voor hem te krijgen... Hij prikte door me heen, iets wat ik nodig had... Toen ik van de middelbare school afging wist ik dat ik hem zou gaan missen... Ik stond er opeens alleen voor... Op mijn MBO school wist ik dat ik hem niet meer als maatschappelijk werker zou hebben...
Tijdens mijn 2ejaar van mijn opleiding ''Persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen'' Moet ik stage lopen. Mijn eerste stage begon op mijn 16ejaar. Ik ging stage lopen in de psychiatrie... Om precies te zijn afdeling Korsakov. In het begin van mijn stage liep alles op rolletjes. Ik leerde veel en had het erg naar mij zin. Na mate de tijd verliep liep ik tegen dingen aan... Niet zo zeer wat er op mijn stage gebeurde maar wat er thuis gebeurde. Mijn ouders hadden vaak ruzie en soms betrokken zij mij erbij... Ik vind het erg moeilijk om er van een afstand naar te kijken... Kortom ik betrok alles op mijzelf... Ik had een geweldig team van verpleegkundigen om mij heen waar ik ten alle tijden op terug kon vallen.. Ik had 2 geweldige stage begeleiders waar ik deze dingen mee besprak... Een van mijn stage begeleiders zei dat het goed was als ik hulp ging zoeken... De eerste persoon die in mij op kwam was Aloys Bos. De maatschappelijk werker van mijn middelbare school. Na enige twijfel heb ik zijn telefoon nummer opgezocht en hem een bericht gedaan met dat het niet goed met mij ging en niet meer wist wat ik moest doen. Hij stelde voor om een gesprek te voeren op mijn oude middelbare school waar hij nog steeds werkte als maatschappelijk werker...
![](https://img.wattpad.com/cover/180383131-288-k596361.jpg)
JE LEEST
Stay alive 2.036
Non-FictionStay alive is een non-fictie boek over mijn leven van mijn 16 t/m 18e levensjaar.... van mijn diepste dalen tot mijn hoogtepunten.... GGZ tot mijn opname in de psychiatrie...