8. BÖLÜM

234 43 6
                                        

Defneye bakakaldım niye diye sorarsanız , Fatma teyzeyle baaaaya kaynatmışlardı . Fatma teyze bizim mahalle ile 7 mahalle arası dedikodu iletişimi kurar . Defnede  zaten dedikoduya  aç   . Buldu iki harika insan birbirini bende artık dedikodularına kulak vermeye başladım . Fatma teyze:
- " Defne bak kızım hani şu bizim mahalledeki Ayşe var ya kocası onu aldatmış duydun mu valla evlerden ırak yavrum " ne ara yavrun oldu be iki konuştu yavrusu oldu ,
Defneninde elinde kurabiye ve çay var nefes alsa şükür dicem , ağzı dolu bir şekilde :
- " Hııııııı  biliyo  fatmo tayzo bon  " Defne nin ağzını tutarak
- " yavaş be güzelim arkandan koşmuyolar "
- "Sen öyle san eylül bitiyo görmüyor musun hem dedikodu kaçıyo sus hele bir "
-  " öööff tamam be " dedim ayaklandim gidiyordum  ki annemin arkadan seslendiğini duydum .
- "efendim annem "
- "kızım Yaman burda tek konuşacak kimse yok hem aynı sınıftasınız hadi gidinde biraz ders çalışın " annem nerden duymuştu , yamana baktım bana bakıyordu ..
- " Tamam anne " annem yamanı çağırıp benle gelmesini söyledi yamanda pesimden gelip koridora vardıgımızda odamın kapısının önünde durup arkamı döndüğüm de yamana bakarak odamı işaret ederek :
- " Yaman  ortamdaki  hiçbir eşyalara dokunamazsın baştan söyliyim . "
- " Aman sanki biz senin eşyalarına meraklıydık "
- " Ben bilmem valla meraklımısın değilsin beni ilgilendirmez  baştan söyliyim de "
- " Tamam be hadi aç şu kapıyıda girelim "
- " Tamam uyuz acîyoz " dediğim son cümleyi  duymazdan geldi ..
Odamın kapısını açtıgımda içeri girip etrafa baktı sonra yatagımın  üstüne oturup  yattı ,  hayır yani benim yatagima benden başka kimse yatamaz abimi bile yatirmıyorum ki o uyuz kılıklı yatsın  her hareketi sinir beeeee ....
- " bi dakika sen napıyon ? "  bide pişkin pişkin gülüyor
- " Hiç yatıyorum sen napıyon ? "
- " buraya sen yat diye gelmedik "
- " ne diye geldik " tökezlemiştim ya öffff
- " çok güzel soru  şey diye geldik biz buraya şey ya  "
- " Ne diye geldik  duyamadım ben de " kulağını işaret ederek dedi .
- " sağar seni " kafamı çevirerek demiştim duydu mu acaba öf anne yaa  , allahım sen yardım et bana
- " anlamadım "  duyma tamam mı duyma pislik ya
- " Annem dedi ki ışte ders çalışın dedi o yüzden geldik buraya "
- " Ben senle ders çalışmam hemde bu ortamda hayat da olmaz "  dedi ayağa kalkarak .
- " Bende senle çalışmaya meraklı değilim " dedim   pencerenin oraya gidip pencereyi açtı kafasını pencereden dışarı   çıkarıp  etrafa baktı amacı neydi acaba  çalışma masamdaki  her zaman yanımdan ayırmadaıgım kolyemi eline alıp  bana baktı
- " Bu  kimin kolyesi ? " sanki bir yerden  tanıdık gelmiş gibi davranıyordu . Kolyeyi elinden almaya çalışırken
- " Sana ne be hem seni ilgilendirmez benim kolyem hem ver şu kolyeyi  " kolyeyi yukarı kaldırıyordu sırf almıyım diye böyle yapıyordu .
- " Bu kolyeyi nerden aldığını söylemezsen vermem kolyeyi "
- " Ver dedim sana "
- "Vermicem  "
- " Ver yaaa " Kolyeyi ondan almam lazımdı kolyem onda kalamazdı .  Koridorda eylül diye biri bağırıyordu ilk başta duymazdan gelip kolyeye odaklandim  ama  sonra sesi bidaha duyduktan sonra aklıma geldi   " ABİM " di bu onun burda  olmaması gerekiyordu daha erkendi yaaaa tam da zamanı zaten  .

BELALI VELİAHT DANBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin