fiveteen hours "narusasu"

10 hours

23.46

Sasuke:
Duşa girdim.
Ruh halin normaldeki gibi değil.
Bir sorun mu var?

Naruto:
Ne tür bir sorun olabilir ki
Her zamanki sinir bozucu hallerin

Sasuke:
Haklısın.

Naruto:
Uyuyacak mısın

Sasuke:
Evet birazdan.

Naruto:
Birkaç saat daha kalamaz mısın
Sonrasında yazmayacağım

Sasuke:
Üzgünüm.
Çok uykum var.

Naruto:
Anlıyorum
Pekala uyuyabilirsin
Ama uyumadan bir kez sesini duyabilir miyim
Lütfen

Naruto:
Biliyorum çok fazla şey istiyorum ama
Son kez Sasuke
Bir daha seni rahatsız etmeyeceğim

Sasuke:
Pekala.
Arıyorum.

Naruto'nun okuduklarıyla kalbi daha hızlı atarken göğsünü ortasına atan ağrıyla inledi. Morun en koyu tonunu alan gözlerini kırpıştırdı ve kendine gelmek için birkaç derin nefes aldı. Olumlu bir cevap alacağını düşünmüyordu sadece şansını denemek istemişti.

Aniden ekranda beliren isimle yutkunamadı. Birkaç saniye ekrana bakakalırken ne yaptığı bilmeyen bedeni acısını ve titremesini umursamadan aceleyle hareket edip telefonu açtı ve kulağına yerleştirdi.

İkisi de ses vermiyordu. Naruto biraz bekledikten sonra tüm cesaretini topladı.

"Sa-sasuke."

Kupkuru boğazından zorlukla çıkardığı kelimeyle beraber korkuyordu.

"Naruto."

Kalın, erkeksi sesi duymasıyla gözleri dolarken özlediği adamdan kendi adını duymak onu cok mutlu etmişti.

"Nasılsın?"

Alışan boğazından ses daha temiz çıkmıştı ama hala çok güçsüzdü.

"İyiyim. Sen nasılsın? Sesin pek iyi gelmiyor."

Naruto gülümsedi. Onu merak ediyordu. Ettiğini biliyordu.

"İyiyim. Sadece ağladığım için öyle geldi sanırım."

Yalan söylemek onu üzüyordu. Ama bilmesin istedi. Sırf bu yüzden yapmacık bir ilgiyle etrafta durmasındansa bu halini tercih etmişti Naruto.

"Anlıyorum. Bizim ilişkimiz biteli çok oldu Naruto. Unut ve yoluna bak artık."

Naruto o an nefes alamadığını hissetti. Acıtıyordu, Sasuke biraz bile acımadan onun canını yakıyordu. Son nefesine kadar unutmayacağını biliyordu ama bu kadar erken olacağını bilmiyordu.

"Bakacağım."

Bugün çok fazla yalan söylüyordu.

"İsteğimi geri çevirmediğin için teşekkür ederim. Be-benim için an-"

Konuşması öksürükle kesilirken kustugu kanı elinin tersiyle sildi. Kendini çok fazla yorduğu için son raddesinde olan bedeni kaldıramıyordu.

"Naruto iyi misin?"

Sasuke'nin konuşmanın başından beri ilk kez duygu barındıran endişeli sesiyle sorduğunda Naruto derin bir nefes alıp kendini konuşmaya zorladı. Anlasın istemiyordu.

"İ-iyiyim. Soğuk algınlığı sanırım."

"Sana eve gitmeni söylemiştim."

Sasuke'nin ona karşı sürekli kullandığı sinirli sesini duymasıyla kıkırdadı.

"Sorun değil. Bana bir şey olmaz. Sen kendine dikkat ediyor musun?"

Karşı taraftan ses gelmedi. Naruto kapatıp kapatmadığını bilmiyordu. Korkuyordu.

"Sa-sasuke"

"Ediyorum. Naruto uyumam gerekiyor. Yarın konuşalım."

Naruto hüzünle gözlerini kapattı. Benim yarınım yok demek istedi. Daha fazla konuşmak istiyordu ama susmak zorundaydı.

"A-anladım. İyi geceler Sasuke. Beni unutma olur mu?"

Gözlerinden yaşlar akarken hıçkırmamak için kendini zor tuttu.

"Unutmayacağım. İyi geceler."

Son kez duyduğu sesle hıçkırdı. Bu bir vedaydı. Tek taraflı bir veda.