Aira Cassandra Villafuerte. I haven’t heard that name for ages. Hanggang ngayon, priority pa rin nila Papa si Ate. Baka nakakalimutan nila na anak din nila ako. Well, yeah… noon. Why can’t I stop myself from crying? Bakit hanggang ngayon ang bigat pa rin sa dibdib ko ang nangyari noon? Its been three dreading years. Hindi naman ako ang may kasalan kung bakit umalis si Kuya Andrew. Hindi ko alam na—na ipapadala nila mama si kuya sa Taiwan for the sake of our business. Ever since that day, my family truly hate me.
May pamilya ako, I was never alone. Pinatira lang nila ako sa labas ng mansion somewhere downtown metro para matuto daw ako kung paano mamuhay ng independent. I felt as if it’s same as disowning me. I was bawling my eyes out nang may isang tao na naglahad ng panyo sa tapat ko which made me look at him.
“Tch. Iyakin ka pa rin hanggang ngayon? I’ve been away for ages pero uhugin ka pa rin? Some things never change huh?” Sheez! Mas lalo naman akong naiyak dahil nakita ko siya. He looks so handsome and yummy. Shemay! Nagdadrama na nga lumalandi pa! Peste! “Chloe, did you already forgot what you promised me?” seryoso niyang tanong.
“Ian Levi. A-Akala ko ba sa Australia na kayo titira for good?” tanong ko habang nagpupunas ng luha. “Y-You should’ve told me,” sabi ko sa kanya. He lowered his face hanggang sa magkasing level na lang ang mukha namin.
“A girl like you shouldn’t cry. Papangit ka niyan. You know, I can be a friend to you. I’m always here,” sabi niya bago tumabi sa akin. Nakaupo ako ngayon sa pinakafire-exit ng company nila Vaness. I don’t know, peaceful yata kaya comfortable ako.
“Laging nandyan eh nasa abroad ka nga palagi eh. At! Busy ka pa sa trabaho mo,” sabi ko sa kanya. Sheez! Magka-edad lang kami pero look at him! He looks so mature! Bakit kasi sa lahat ng course na kukunin ko yung related pa sa Physics eh. Kainis lang much! >.<
“Sorry naman di ba? By the way, I went to your mansion last Monday and your Uncle Frank said that you don’t live there anymore,” plain lang na sabi niya. As if naman na may pakialam si Papa sa akin right?
“O tapos?”
“He’s sick and old. You should take some time and visit him,” sabi niya sa akin. I know he will say that. He’s Ian Levi Vargas afterall! One of the youngest bachelor at in demand pagdating sa modelling. I can’t be like him.
“Nasa tabi naman niya si Ate palagi eh. She’s a trophy daughter afterall, right? Ano bang sense ng presence ko doon if ever na bumalik ako?” tanong ko sa kanya bago nagbreakdown. Ulit. I hate this tears. It never let me control them.
“Hush now love,” then he hugged me which lasted for 5 minutes. “Nandito ako ngayon in behalf of your brother,” sabi niya. Teka… kuya?
“Alam mo kung saan nagtatago si kuya? After all this years?!” gulat na tanong ko sa kanya. He bit his lips sexily pero damn! Ang hot! He nodded his head slowly.
“Ang sabi niya, sabihin ko sa kanya kung anong nangyayari sayo after niyang umalis. I will count this one as another thing for him to know,” sabi ni Levi sa mapang-asar na way. I always hate kuya’s friends. Palagi nila akong pinagtitripan.
“Sheez! Sumbungero ka naman pala eh. Shooo! Balik ka na dun sa Australia! Pakisabi sa kuya kong di Pogi umuwi na siya dahil pag-uumpugin ko na sila ni Franco,” sabi ko sa kanya. Hay! Wala ka na namang manners AC! He messed my hair the same way as he does before.
“Don’t worry, pabalik na ang kuya mo dahil sa company niya. And he told me na sabihan kita na soon enough, you’ll be out of your father’s grasp,” sabi niya sa akin. Niyaya niya akong mag dinner sa restaurant na pag-aari niya somewhere in Makati na binili ng pamilya niya. And the rest is history.
[Vaness’ PoV]
Susundan ko na sana si Chloe the moment she walk out the door. Tumingin ako kay Papa bago itinanong sa kanya, “Is she somehow related to Andrew?” pero nagkibitbalikat lang si Papa as an answer. Lalabas na sana ako ng office ko ng pigilan ako ni Papa.
“You have a dinner to attend to,” sabi niya.
“Pero Pa! Alam mo kung anong nararamdaman ko para kay Chloe! Mas mahalaga pa rin ba ang kompanya mo kaysa sa kasiyahan ko?!” galit na tanong ko sa kanya.
“But our company’s facing a rough patch at this moment.”
Napahilot ako sa sintido ko bago kalmadong sinabi sa kanya, “Let me see her bago man lang ako pumunta sa dinner.”
“Sige anak. Oh! And baka nasa fire exit siya,” sabi ni Papa. Teka, paano niyang nalaman na sa fire exit pupunta si Chloe?
I walked towards the fire exit at pababa na sana nang bigla kong napansin ang dalawang taong nakaupo sa last step ng papuntang tenth floor. Narinig ko ang pag-iyak ng isang babae.
“Hush now love,” sabi nung lalaki. I recognize the girl immediately but the man hugging her? I don’t know. All I wanted to do is to push the man off her pero I can’t. The next thing I know, I’m driving all the way to Gallena’s Restaurant for the dinner/meeting my father arranged for me and my soon-to-be fiancee.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
[A/N: Sorry po kung ngayon lang nakapag-update. I hope you like it. Vote and Comment? Thank you! ^_^]
