Unicode နဲ႔ အေနာက္မွာေရးထားပါတယ္လို႔
"တီးေတာင္ ...တီးေတာင္"
"လာၿပီ...လာၿပီ မားရယ္....
ဟမ္...jisung"
က်ေနာ္ကို ျမင္တာနဲ႔ အံဩပံုေပၚသြားေသာ
Hyung...မ်က္မွန္ ဝိုင္းေအာက္က ဝိုင္းစက္သြားေသာ မ်က္လံုးေတြက ဖန္ေဂၚလီေလးေတြလို႔...
"Jisung...ဝင္ခဲ့ေလ...ဘာလို႔ အေပါက္ဝ မွာ ရပ္ေနတာလဲ"
"ေအာ္...ဟုတ္...
ဟိုေလ...hyung မားက ဒီေန႔ ေနာက္က်မယ္တဲ့...ၿပီးေတာ့ ညစာလည္း သူကို ေစာင့္မေနနဲ႔တဲ့"
"ဟမ္...ဟုတ္လား...ငါက်ေတာ့ မဆက္ဘူး"
"Hyung ဖုန္းက စက္ပိတ္ထားလို႔တဲ့..အဲတာနဲ႔ က်ေနာ္ကို သြားၾကည့္ေပးပါဆိုလို႔..."
"အား...ဟုတ္တယ္...ညေနက battery ကုန္ၿပီး ပိတ္သြားတာ ျပန္မဖြင့္ရေသးဘူး...
ထိုင္ေလ jisung ...မတ္တပ္ရပ္ေနေတာ့ မလိူ႔လား"
"မဟုတ္ပါဘူး..ဟိုဟာ.."
"ေမ့ေနလို႔...ခဏ ခဏ ငါ စာရြက္ေတြ ဖယ္ေပးမယ္"
"Hyung အလုပ္ေရာ အဆင္ေျပရဲ႕လား..."
"Omm..ေျပပါတယ္...အလုပ္က မ်ားေတာ့ မ်ားေပမယ့္ ..ငါ လုပ္ခ်င္တဲ့ အလုပ္ဘဲ ေျပပါတယ္..ဟီး"
"Hyung အတြက္ ဝမ္းသာပါတယ္..."
Hyung က computer တလံုးနဲ႔ သူ႔ အလုပ္ ေတြကို စိတ္ဝင္တစားထိုင္လုပ္ေနသလို...က်ေနာ္ကလည္း hyung ရဲ႕ မ်က္ႏွာ အစိတ္အပိုင္းေတြ အေသးစိတ္လိုက္ၾကည့္မိေနရဲ႕..
မေက်နပ္လို႔ရွိရင္ မ်က္ခံုးေတြ က်ံဳးသြားတာေလးေတြ...သေဘာက်သြားလို႔ရွိရင္ သြားခၽြန္ခ်န္ေလးေတြ ေပၚသြားတာေလး
ေတြ အစ hyung အျပဳအမႈေသးေသးေလးေတြ တစ္ခုခ်င္းစီ
မွတ္မိေအာင္ ၾကည့္မိေနေလရဲ႕...
"အာ...Finish...!!!
ဟမ္...jisung မျပန္ေသးဘူးလား..."
က်ေနာ္ ရွိေနတာကို ေမ့ေနပံု ေပၚတဲ့ hyung က သူ႔ဘာသာ ထခုန္ၿပီး က်ေနာ္ကို ေတြ႕ေတာ့ ရွက္သြားပံုေပၚတယ္...ဟက္...hyung ပီစိ က အရင္လို ခေလးဆန္တုန္း ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတုန္း
"Hyung...အေဖာ္ရေအာင္ က်ေနာ္ ေစာင့္ေပးေနတာပါ..."
"အာ...ဒါဆို jisung ထမင္းစားၿပီးၿပီလား.."
