Nerve

πέντε

Σε όλο το δρόμο μέχρι το σχολείο, τα χέρια και τα πόδια μου, έτρεμαν αλλά όταν έφτασα εκεί, όλοι φαίνονταν φυσιολογικοί. Για πρώτη φορά, χαίρομαι που ο διευθυντής έχει απαγορεύσει τα τηλέφωνα στο σχολείο, εκτός σε περίπτωση που υπάρχει έκτακτη ανάγκη. Περνάω την ημέρα μου κανονικά, και μέχρι το μεσημέρι ο πανικός μου έχει ξεχαστεί. Όταν περνάω από το ντουλαπάκι του Tommy, το μεσημέρι, του ψιθυρίζω: "Μέχρι στιγμής, όλα καλά."

Μετά το σχολείο, κάνω γρήγορα τα μαθήματα μου, τρώω γρήγορα βραδινό και υπόσχομαι στην μαμά μου ότι θα είμαι στο σπίτι εγκαίρως. Πηγαίνω στο θέατρο γύρω στις πέντε, και όταν φτάνω εκεί, βλέπω ότι όλοι είναι γεμάτοι με ενθουσιασμό. Το πρώτο μου ένστικτο είναι να κατευθυνθώ στο θάλαμο φωτισμού για να δω τι κάνει ο Tommy, αλλά η Sydney τρέχει προς το μέρος μου για να μου δείξει μια πρώτη κριτική του έργου, η οποία ισχυρίζεται ότι το Λύκειο Chinook έχει μερικούς πιθανούς αστέρες του Χόλυγουντ. Μια μεγάλη φωτογραφία της Sydney που χαστουκίζει τον Matthew, συνοδεύει το κείμενο. Τα μάτια της λάμπουν.

"Μου αρέσει αυτή η σκηνή.", λέει ο Matthew, τρίβοντας το μάγουλο σαν να τον πονάει ακόμα. "Νομίζω ότι σου αρέσει λίγο πολύ." Εξετάζω τα πρόσωπά τους, αναζητώντας την οποιαδήποτε χημεία μεταξύ τους. Η Syd φεύγει και πάει στο καμαρίνι των κοριτσιών. Το βλέμμα του Matthew παρέμεινε πάνω της, αλλά μόνο για μια στιγμή πριν επιστρέψει σε μένα. Ακουμπάει απαλά τη μύτη μου. "Έτοιμη να φτιάξεις το μακιγιάζ μου, μικρή Vee;"

"Σίγουρα." Πιάνω το κουτί καλλυντικών μου και πηγαίνω μαζί του στο καμαρίνι των αγοριών, το οποίο είναι άδειο. Βγάζω την βάση από το κουτί καθώς γεμίζω ένα ποτήρι με νερό από το νεροχύτη. Ο Matthew βάζει τα μαλλιά του κάτω από μια κορδέλα, καθώς εγώ βρέχω το σφουγγαράκι και αρχίζω να πιάνω δουλειά. Ενώ στέκομαι από πάνω του για να εφαρμόσω καλύτερα το μακιγιάζ, τοποθετεί το ένα του χέρι στο ισχίο μου. Ορκίζομαι ότι αισθάνομαι τη ζέστη που εκπέμπει η παλάμη του μέσα από το παντελόνι μου. "Μου έλειψες χθες το βράδυ από το πάρτι".

Ουάου, ποτέ δεν μου είχε πει ότι του έλειπα. Ίσως το μέλλον μου να έχει "προοπτικές".

"Ναι, ήταν βλακεία που δεν μπορούσα να έρθω. Όμως το πάρτι αύριο θα είναι καλύτερο."

"Σίγουρα δεν μπορείς να βγεις απόψε; Για έναν καφέ ή κάτι τέτοιο;", με πιέζει περισσότερο με το χέρι του.
Καφέ? Το στήθος μου σφίχτηκε. Δεν υπάρχει τρόπος να έχει δει το βίντεο, υπάρχει;