fifty-three

423 10 0
                                        

Matcha's POV

"Dami bang nangyari kahapon at ganiyan itsura mo?" tanong saakin ni Loraine habang naka patong sa kamay ang baba ko. I sigh and frustratedly lean back to the chair. I close my eyes and shake my head to Loraine.

"Is this about the Cebu vacation?" patuloy niyang tanong. Iminulat ko ang mata ko at umayos ng upo. "No. It's about something else," I told her. Hindi ko naman talaga pinoproblema 'yong bakasyon kasi it's fine to join them regardless kung nandoon si Althea.

If she's bothered na andoon ako, that's not my problem. Isn't it enough for her that I made a huge lay low act saamin ni Jordi at hindi na kami nag-uusap? Honestly speaking, I kind of miss hanging out with him but it will bug me na I'll start a conversation. Kahit naman kasi walang malisya saaming dalawa, if someone sees us na kakilala ni Althea, she'll label me various names again.

When she found out na sasama ako, she slid into my dm saying na huwag akong sumama dahil magiging sagabal ako and I'll be too much of a baggage as if naman na hindi ako palaging sumasama sa pamilya ni Jordi pag nag babakasyon.

I get where her anger is coming from and getting at but I think it's too much at this point? Parang hindi na lang tungkol kay Jordi ang galit niya eh.

"Eh ano?" hinawakan ko ang kamay ni Loraine at tinignan siya sa mata. "Diba classmate mo si Jordi for almost 3 constitutive years when we were in Highschool?" sunod na sunod ang tango niya as she widens her ears to listen more.

"Wala ka ba talagang kilalang Cristina?" Tanong ko. She was taken aback and tilted her head a little before looking away. "No, none," she said before shaking her head. Mag sasalita pa sana ako ng may lumapit na sa booth namin.

This is our last day for UPIS day and I think we collected more than we expected. Ilang minuto na lang ay matatapos na ang shift namin kaya plano namin ni Loraine na dumaan sa mall to get some stuffs na pwede kong idala sa Cebu.

Nakalipas ang oras ay natapos na ang shift namin. Andito ako sa labas ng comfort room dahil hinihintay ko si Loraine matapos mag number 2. Kailangan ko kasing bantayan para walang may pumasok.

"Out of order po," sagot ko sa babaeng gusto sanang pumasok sa CR. She looks at me weirdly before continue waking. "Loraine! Dehydrated ka ba at ang tagal-tagal mo diyan!?" Tanong ko. Hindi ko siya narinig sumagot but I heart her grunt. This bitch really can't let her demons out.

"Chalil," my eyebrows slightly raises nang lumingon ako. Jordi is standing infront of me, holding a bottled of water. I discreetly look around to see kung kasama niya ba si Althea.

"Why haven't you been talking to me?" He asks with a straight face. Wala akong nakikitang reaksyon sakaniya but I can feel how hard his voice is. I awkwardly laugh and swing my hand on the air.

"Ah, haha. Busy lang kasi alam mo na, UPIS Day," I said, trying to sound convincing. Tumango tango siya and a loud straight silent build up between us. Napapaiwas siya ng tingin, rubbing the tip of his shoe on the ground. I sigh and smile at him before tapping his shoulder.

"Para ka namang tanga. Mag salita ka nga," and I chuckle. He looks at me before smiling plainly. "May ikekwento na lang ako," I said dahil hindi talaga siya nag sasalita. Hindi ko naman siyang pwedeng palaging usapan at kahit ilang araw pa lang na hindi kami nag kakausap ng maayos, mukhang kinakalawang na ang pag kakaibigan namin.

"Hindi ko sure pero feeling ko buntis si Mommy," I told him. Nanlaki ang mata niya and take a step closer. "Seryoso? How?"

"Anong how? Gusto mo bang mag kwento ako ng full detailed?" Asar ko sakaniya. He hissed and pretends to hit me so I roll my eyes. "What I meant is kung paano ka nag conclude ng ganiyan," he said.

"Narinig ko kasi na kausap niya si Tita Anna noong isang araw and they're talking about some good orenancy test brand," I told him. My Mom is still in her 40's pero mukhang delikado na sakaniya ang mag buntis ng ganitong edad.

"Baka si Mom 'yong buntis?" Napaisip naman kami pareho sa sinabi niya. Paano kung si Tita Anna nga?

"Ah, I doubt it. Mom's pass her due, if you know what I mean," he said kaya napatawa ako. He chuckles as well before pushing his hair backwards.

"Grabe ka naman sa nanay mo, malay mo pwede pa," I told him. Napailing iling naman siya at mag sasalita pa sana ako nang bumukas ang pinto ng Comfort Room. Jordi hold my arm and we immediately take three steps back in unison nang makita namin si Loraine.

"Walang lumabas, okay!?" She said and throw us her tissue. I pretended to be disgusted sabay tapon kay Jordi na agad niya naman ikinaiwas.

"Ewan ko sainyong dalawa. Hindi lang kayo nag kita at nag usap, nag mukha nanaman kayong tanga," she said before rolling her eyes. Inakbayan ko naman si Loraine at nag simula na kaming mag lakad. Jordi also joins us, standing beside me.

"Hayaan mo, pag hindi na kami mag kaibigan ni Jordi, it'll be a great loss in your life forever," I told her. She pushes my head kaya napatingin ako kay Jordi na nakatingin na pala saakin. His eyes are serious and almost fading kaya napaiwas ako.

"Joke lang naman," I told him. Hindi siya nag salita pero naramdaman ko ang bigat mg presensya niya. Nakita namin si Abel kaya tumakbo agad si Loraine papunta sakaniya.

"SI ABEL BA NAG BANTAY NG PINTO SA CR!?" I shouted. She looks back laughing before throwing a kiss. I shake my head while laughing.

"Ako pinaka gwapo mong kaibigan kaya mawawalan ka ng sources sa fame pag nawala ako," I look at him with my eyebrows aline and immediately smack his head. "Sakalin kaya kita? Hindi ka nga famous eh," saad ko.

May tinuro naman siya kaya napatingin ako and sees a group of girls waving at us—him. Some of them are glaring kaya napakipot ako ng bunganga ko. Mukhang nakita nila ata na sinapak ko sa braso si Jordi.

"Let's see each other at home," and before he could even say something ay tumakbo na ako paalis. Suddenly, my eyes sees Althea at the building we just came from. My eyes widens nang makita na ngumiti ito saakin.

Gago, katapusan na ba ng mundo?

More Than Words | Jordi GDLMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon