(Zawgyi)
ရှယ်ယာရှင်နဲ့စကားပြောလို့အပြီး ညနေ ၅နာရီတောင်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ဓာတ်လှေကားထဲမှာ taehyung နဲ့ jungkookတို့၂ယောက်ယှဉ်ရပ်နေသည်။taehyungကတာ့ညောင်းတော့ ခါးကိုဆန့်ကာအညောင်းဖြေနေသည်။jungkookသတိထားမိမှာဆိုလို့ အိမ်မှာလိုတော့ အညောင်းမဆန့်ရဲချေ။
Taehyung's pov
"ထိုင်ရလွန်းလို့ ခါးတောင်ညောင်းနေပီ သူဌေးကအေးဆေးဘဲ"
Jungkookကတော့ အညောင်းဆန့်နေတဲ့taehyungကိုကြည့်ကာ မသိမသာပြုံးလိုက်သည်။
Jungkook's pov
"၃နာရီလောက်ေလးထိုင်ပြီးညောင်းနေပီလားဟ...."
ဒီလိုနဲ့hotelထဲက taehyungနဲ့jungkookတို့ထွက်လာကြသည်။diverက ကြိုရောက်နှင့်နေတာပေါ့။
"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်ဘဲ ကုမ္ပဏီကိုမပြန်ဘူး အိမ်ကိုတန်းပြန်လို့ရတယ်....."
"ဟုတ်ကဲ့......"
"အိမ်အထိလိုက်ပို့ပေးမယ်......"
"ရပါတယ်သူဌေး....."
"ငါကအရမ်းတွေ ပို့ချင်နေတယ်လို့ထင်နေတာလား...."
ဟော.....စိတ်ထဲမှာတော့စေတနာနဲ့ အပြင်ထုတ်ပြောတော့ မာနတွေ အမိန့်တွေပါလာရော....။jungkookနဲ့တော့ခက်ပီ။ဒီလိုတွေကြောင့်စေတနာကနေဝေဒနာဖြစ်ပေါင်းလဲမနည်းတော့ဘူး။
"ကျ-နော်က...."
"ကားဂိတ်အထိတော့ရတယ်မှတ်လား...."
မရဘူးလဲငြင်းမရ....။နဂိုထဲက အားနာတက်တဲ့taehyungဂျောင်ပိတ်နေသည်။ကြောက်ကလဲကြောက်ရသေး။ဘာမှလဲဆက်မပြောရဲတာကြောင့်ခေါင်းသာငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဒီစာရွက်စာတမ်းတွေ ကျနော်ဘဲယူသွားလိုက်မယ်သူဌေး...."
"Ommm....."
ကားကိုအချိန်ခဏလောက်စီးပြီး ကားဂိတ်သို့ရောက်လာသည်။ထို့ကြောင့်taehyungလဲ ကားဂိတ်မှာဆင်းနေခဲ့သည်။
"အမလေး......အခုမှဘဲ အညောင်းဖြေနိုင်တယ်....."
အညောင်းဆန့်ပြီး ကားစောင့်နေသည်။ဒီလိုနဲ့ကားလာတော့အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။
KAMU SEDANG MEMBACA
"𝖨𝗅𝗅𝖾𝗀𝖺𝗅 𝖲𝗉𝖺𝖼𝖾"(𝖹+𝖴)
Romansa(Completed) "သိပ်ကိုစွန့်စားရာကျတဲ့ ကလဲ့စားချေခြင်းအခင်းထဲ မင်းဝင်မလာသင့်ခဲ့ဘူး......" "သိပ္ကိုစြန္႔စားရာက်တဲ့ ကလဲ့စားေခ်ျခင္းအခင္းထဲ မင္း၀င္မလာသင့္ခဲ့ဘူး......"
