Forgotten Night (COMPLETED)

Chapter 9

Neighbor

I woke up in the morning with a smile dahil sa kadahilanang hindi ko na kailangang magtago. Hindi ko na kailangang pagtaguan ang mga kaibigan ko because they promise that they won't ask me questions again at pati nadin si Quiro because we made a deal. At saka kahit na mayroon na kaming deal ni Quiro ayaw ko pa rin siyang makita. Naiinis lang kasi ako kapag nakikita ko siya.

At dahil doon pwede na akong lumabas para makapagjogging na hindi ko nagawa ng ilang araw. I prepare myself. At ngingiti ngiti pa ako noong palabas na ako ng bahay ko at nagjogging. Safe ang village namin kaya kahit medyo may dilim dilim pa ay hindi ako natatakot na magjogging may iba din naman na nagjojogging na din.

Isinalpak ko ang earphone sa tenga ko at magaan kong sinimulan ang pagtakbo ko. After a while na pag ikot ikot at noong magliliwanag na ay napagpasyahan ko nang bumalik sa bahay ko. Noong malapit na ako sa bahay ko ay naglalakad nalang ako habang pinupunasan ang pawis ko. So good, nakapagpapawis din.

"Hi Jamieya gurl! Good morning!" Natigilan ako sa ginagawa kong pagbubukas ng gate ko at napalingon sa pamilyar na boses na yan. At nanlaki nalang ang mata ko when I saw Quiro came out from the gate next to my house. Napaawang ang bibig ko habang palipat lipat ng tingin kay Quiro at sa bahay na katabi ng bahay ko.

Hanggang sa namalayan ko nalang na nasa harapan ko siya at iwinawagayway ang kamay niya sa mukha ko.

"Huy okay ka lang?" He ask.

"Ha?" Lutang kong tanong. "Aww!" Daing ko at napahawak nalang ako sa noo ko noong pitikin niya iyon. Agad ko siyang sinimangutan at inirapan.

"Umagang umaga lutang  ka na gurl." Puna nito. Napatikhim ako at saka ako naptingin sa kanya then napalipat ang mata ko sa bahay na katabi ng bahay ko.

"Ikaw ang may ari ng bahay na iyan?" I ask. He grin widely.

"Yes gurl. Surprise." He said grinning proudly. Nasurprise nga ako damn. Kaya ba alam niya kung kailan ako lumalabas at kung saan ako nagpupunta because for petes sake kapitbahay ko lang siya!

Bakit?! Bakit kapit bahay ko siya? Bakit kailangang maging kapit bahay ko siya?

"Ah eh. Sige pasok na ako sa loob." Tarantang paalam ko dito. At mabilis na iniwan ko na siya doon. I know na magjojogging siya.

Pero hindi pa ako nakakapasok sa bahay ko noong tumigil ako. Napatingin ako sa bahay na katabi ng bahay ko.

"Bakit kailangan pang maging tabi ng bahay ko?" Emote ko.
"Ang malas malas ko talaga. At saka bakit ngayon lang siya tumira diyan if 4 years ago na pala niyang nabili yan?" Nakasimangot na tanong ko. Hindi ko tuloy maiwasan ang mamrublema.

Ibig sabihin araw araw ko na siyang makikita? Ayaw ko pa naman siyang makita!

Ibig sabihin mababantayan at maoobserbahan niya ang kilos at maaaring  malaman niyang nagpapanggap lang ako na wala akong maalala kung sakaling naalala ko na yung nangyari noong gabing iyon.

Napatili ako sa inis ng dahil doon.

"Bakit ba ang malas malas ko?" Emote ko.

At saka siya pala ang may ari niyan hindi ko man lang alam. Kung alam ko lang...  Pero habang nasa kusina ako at nagpeprepare ng salad na almusal ko ay napapaisip ako.

3 years ago noong lumipat ako dito at napagpasyahang iwan ang bahay ng mga magulang ko. I decided to live here kasi mas malapit sa bahay ng apat. And 3 years ago...

Napakuyom ako ng kamao.

"Nayumi..." Gigil na gigil kong sambit sa pangalan ni Nayumi na siyang nagrekomend na bilhin itong bahay na ito.