Leah's POV.
So yun sabado na naman at ibig sabihin pahinga na.
"Hayst salamat!"
Tok tok tok!
"Who dare to ruin my rest day!"
"Anak nandito si aaron bumaba ka dito!"
Sigaw ni mama mula sa baba dahil sa 2nd floor yung kwarto ko.
At bakit naman ako inistorbo ng mokong nato.
Click!
"Huh!"
"Anong ginagawa mo dito?"
Hala lagot bat sya pumasok dito sa kwarto ko, bukod sa di ako nakapag ligpit yung mga libro ko.
"Oops!"
"Bat ka nandito?"
"Ah magpapatulong lang ako!"
"Saan?"
"At bakit ka nakaganyan?"
"Wala bakit!"
Hehehe para takpan ang mga pinagbabawal na novel.
"May tinatago ka ba?"
Saad nya sabay hawi ng katawan ko
Kaya bigla ko syang nasapak.
"Aww!"
Hehe tumba.
"Oww sorry!"
"Bat mo naman ako sinuntok leah?"
"eh ikaw kase nagpumilit ka!"
Agad ko syang hinila pababa bago pa nya makita ang mga libro ko.
"Oh dito humiga ka!"
Agad syang humiga sa sofa
"Ohh anong nangyari dito?"
"Ma Wala to nadapa lang sya!"
"Huh!"
"Diba Aaron?"
Saad ko sabay masamang tingin sa kanya.
"Ahh opo ang engot ko kase!"
"Ah ganun ba mag ingat kase kayo!"
"Ohh nak aalis muna ko mamalengke lang ako!"
"Sige ma!"
"Woosh!"
"O sige hayaan mo ko gamutin ka!"
"Marunong ka ba?"
"Aba syempre ako pa!"
Saad ko.
Actually hindi.
"Aray jusko!"
"Luh para kang bakla aaron"
"kailangan ba hampasin yung sugat bago mo tapalan ng bandaid!"
Bulalas nya.
Alam ko ganun yun eh.
Hala oo nga ang bobo mo selp,
Think, think aha.
"Awwch!"
"Aray leah!"
"oh ano na naman!"
"Nadaganan mo yung hita ko!"
"Ay sorry"
"Ayoko na uuwi nako mama!"
Sigaw ni aaron.
"De eto na eto na!"
"Aayusin ko na humiga ka ulit!"
Saad ko.
Agad akong tumakbo papunta sa kusina.
Magisip ka leah marame ka ng nabasang ganto.
"Aha!"
"Oh ano yang tinatago mo sa likod mo?"
"Trust me aaron i can handle this!"
"Sige sabe mo eh!"
"Ngayon pumikit ka na!"
Saad ko sa kanya.
"Aha tama ganto nga aha ohh yes!"
"Uyyy ayus leah parang nawawala na nga yung sakit!"
"I told you!"
"Ahhh leah"
"what?"
"Nutella ba yang pinapahid mo!"
Pagtatanong nya saken.
"Yup!"
"Maaaaaa!" agad tumakbo palayo si aaron
"Ayoko na mama!"
"Huy ano masakit pa ba!"
"Ahh actually hindi!"
"Sabe ko naman sayo eh!"
"Pwede palang panggamot yun!"
"Aba syempre actually marame pang iba"
Pagbubulong ko.
"Ano?"
"Wala"
Buti na lang inosente to.
"Oh umupo ka dito!"
"Ano ba sadya mo dito?"
Tanong ko sa kanya kase napakadami ng nangyari pero diko paren alam sadya nya.
"Ahh oo kase gagala ako baka gusto mo sumama!"
"Seryoso ka!"
Agad akong lumapit sa kanya
"Sama kuu!"
"Aha sabe ko nga!"
"Oh tara na"
Saad ko.
"Anong tara na bukas pa!"
"At bakit!"
"May kasabay tayo bukas lang sya pwede!"
"Basta bukas daanan mo ko"
Saad ko.
"Sige na aalis na ko!"
"Sige bye dark montero!"
"Ano?"
"Wala sige bukas na lang!"
"Yessss!"
Agad akong tumakbo pataas ng kwarto ko para ligpitin ang mga libro na nakakalat sa sahig.
"Huh!"
"Bat kulang?"
"Luh!"
"Nasan na yun?"
Mga isang oras ko naren hinahanap yung isang libro pero wala talaga.
"Maa!"
"Ohhh?"
"Maaa may nakita ka bang libro!"
"Bat ako tinatanong mo eh kakarating ko lang!"
"Ayyt!"
"Ano ba pangalan nun?"
Pagtatanong ni mama.
"Ahh ehh nvm!"
"Sige na maligo ka na nak at magluluto na ko!"
"Opo maa!"
Nasan naman kaya yun, hayst bahala na nga baka nandyan lang Yun sa tabi.
Maliligo na nga lang ako.
BINABASA MO ANG
CAN I CALL THIS, LOVE LIFE?
AcakA simple love story, with a simple characters, how they make love life in a ridiculous way.
